GHSHE 021225 koprijdster niet aansprakelijk voor valpartij na commando "hier links" bij wielrennen; sport- en spel; osvo

3.2.1.

In de deelgeschilprocedure (C/01/394153/EX RK 23-86) heeft [appellante] de rechtbank verzocht om bij beschikking:

• -

  voor recht te verklaren dat [geïntimeerde] op grond van artikel 6:162 BW aansprakelijk is voor de door [appellante] geleden en nog te lijden materiële en immateriële schade gerekend vanaf 29 mei 2020 in het kader van het fietsongeval van 29 mei 2020,

• -

  de kosten van dit deelgeschil aan de zijde van [appellante] te begroten, inclusief griffierecht, en

• -

  [geïntimeerde] te veroordelen tot betaling van deze kosten binnen veertien dagen na datum beschikking, te vermeerderen met de wettelijke rente daarover vanaf de veertiende dag na beschikking tot aan de dag der algehele betaling.

3.2.2.

Aan deze vordering heeft [appellante] , kort samengevat, onrechtmatig handelen van [geïntimeerde] ten grondslag gelegd.

3.2.3.

[geïntimeerde] heeft gemotiveerd verweer gevoerd.

3.2.4.

In de deelgeschilbeschikking heeft de rechtbank de verzoeken van [appellante] afgewezen en de kosten begroot op een bedrag van € 6.920,60.

3.3.1.

In de bodemprocedure heeft [appellante] de rechtbank verzocht verlof te verlenen voor het aanhangig maken van een hoger beroep tegen de deelgeschilbeschikking van 13 december 2023 (C/01/394153 / EX RK 23-86) op grond van artikel 1019cc lid 3 onder a Rv.

3.3.2.

[appellante] heeft gevorderd dat de rechtbank voor recht zal verklaren dat [geïntimeerde] aansprakelijk is voor de door haar geleden en nog te lijden materiële en immateriële schade gerekend vanaf 29 mei 2020 in het kader van het fietsongeval van 29 mei 2020. Voorts dient [geïntimeerde] te worden veroordeeld in de kosten van het geding.

3.3.3.

Bij vonnis van 29 mei 2024 heeft de rechtbank overwogen dat het oordeel in de deelbeschikking in de bodemzaak als uitgangspunt moet worden genomen en [appellante] te kennen heeft gegeven zich met dit oordeel niet te kunnen verenigen en dit aan een hogere instantie te willen voorleggen. Tegen deze achtergrond heeft de rechtbank als volgt beslist:

• -

  staat tussentijds hoger beroep toe van de in deelgeschil op 13 december 2023 onder zaaknummer/ rekestnummer C/01/394153 / EX RK 23-86 gegeven beschikking tussen partijen en

• -

  verwijst de zaak in afwachting van het hoger beroep in de deelgeschilprocedure naar de parkeerrol van woensdag 2 oktober 2024.

3.4.1.

[appellante] heeft in hoger beroep drie grieven aangevoerd. [appellante] heeft geconcludeerd tot vernietiging van de deelgeschilbeschikking en tot het alsnog toewijzen van haar vorderingen.

3.4.2.

Grief 1 ziet op de door de rechtbank toegepaste norm, grief 2 op de wijze waarop de rechtbank de stellingen van [appellante] heeft gepasseerd en grief 3 op de vraag of [geïntimeerde] in de gaten had dat de fietsers achter haar naar links waren gegaan.

3.4.3.

Het hof stelt voorop dat zowel in eerste aanleg als in hoger beroep de vraag voorligt of [geïntimeerde] jegens [appellante] onrechtmatig heeft gehandeld. Op grond van artikel 355 lid 2 Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering zal het hof de zaak zelf afdoen nu deze in staat van wijzen is.

3.5.1.

Grief 1 richt zich tegen de conclusie van de rechtbank dat in deze zaak sprake is van een sport- en spelsituatie, zodat de daarvoor geldende “verhoogde aansprakelijkheids-drempel” van toepassing is. De rechtbank heeft overwogen dat het ongeval heeft plaatsgevonden tijdens het wielrennen waarbij de deelnemers op racefietsen zaten, fietskleding en helmen droegen, zij met een aanzienlijke snelheid van 25-27 km/uur achter elkaar reden met een geringe onderlinge afstand. Daaraan doet het recreatieve karakter en de afspraak dat er een zodanig tempo zou worden aangehouden dat er nog gekletst kon worden, niet af, aldus de rechtbank. Tot slot wijst de rechtbank op het feit dat voor het aannemen van een sport- en spelsituatie niet vereist is dat betrokkenen rechtstreeks met elkaar aan het wedijveren zijn.

3.5.2.

Ter toelichting op de grief wijst [appellante] op het recreatieve karakter van de fietstocht en dat er sprake was van een gematigde snelheid. Het competitieve element ontbrak; het was geen snelheidswedstrijd, aldus [appellante] .

3.5.3.

3.5.4.

3.5.5.

Het hof concludeert op grond van het vorenstaande dat ten tijde van het ongeval sprake was van een sportsituatie waarvoor een verhoogde aansprakelijkheidsdrempel geldt. De deelnemers waren bezig met de wielrensport waarbij zij kort achter elkaar reden waardoor ieder, met uitzondering van degene die op kop reed, een beperkt zicht had op de verkeerssituatie en waarbij zij meer snelheid genereerden door afwisselend op kop te rijden zodat de anderen uit de wind konden rijden. Voorts hadden zij afspraken gemaakt over het geven van commando’s en hoe zij zich als groep op de weg moesten gedragen. Dat [geïntimeerde] zich volgens [appellante] niet aan de verkeersregels van het Reglement verkeersregels en verkeerstekens (RVV) en de Wegenverkeerswet ( WVW) heeft gehouden kan, indien al juist, niet tot het oordeel leiden dat [geïntimeerde] aansprakelijk is voor het ontstaan van het ongeval. De fietsers fietsen weliswaar op de openbare weg en dienden zij zich in beginsel te houden aan de geldende algemene verkeersregels, maar [appellante] en [geïntimeerde] verhielden zich tijdens hun fietstocht ten opzichte van elkaar niet als normale verkeersdeelnemers. Zij fietsen daar als sporters en dienden zich ten opzichte van derden weliswaar te houden aan de algemeen geldende verkeersregels, maar de fietsers hanteerden onderling hun eigen (spel-)regels, waarbij afspraken waren gemaakt over onder meer het om de beurt op kop rijden en het geven van commando’s bij bepaalde verkeerssituaties. [appellante] moest er aldus rekening mee houden dat [geïntimeerde] nadat het commando ‘hier links’ was gegeven, naar links af zou slaan. In zoverre geldt hier een verhoogde drempel voor aansprakelijkheid.

3.6.1.

Grief 2 richt zich tegen het oordeel van de rechtbank dat bij de toepassing van de verhoogde aansprakelijkheidsdrempel [geïntimeerde] niet onrechtmatig jegens [appellante] heeft gehandeld. [appellante] stelt dat [geïntimeerde] in de gegeven omstandigheden onnodig gevaarlijk en onzorgvuldig heeft gehandeld nu zij zonder voldoende kenbare waarschuwing plotseling linksaf is geslagen. [appellante] behoefde dit niet van haar te verwachten.

3.6.2.

3.7.1.

Grief 3 richt zich tegen het oordeel van de rechtbank dat voldoende vast staat dat [geïntimeerde] , die niet in de gaten had dat de overige fietsers achter haar aan de linkerkant van de weg waren gaan fietsen, in de veronderstelling verkeerde dat de fietsers nog in een lint achter haar fietsten en zij, [geïntimeerde] veilig linksaf kon slaan. [appellante] verwijst naar de getuigen-verklaring van [persoon C] die heeft verklaard te hebben gezien dat [geïntimeerde] zag dat de rest van de groep naar links ging en te hebben gezien dat, toen er werd geroepen dat ze naar links moest, [geïntimeerde] even snel verbaasd naar links keek waarna zij linksaf sloeg.

3.7.2.

Het hof verwerpt ook deze grief. De getuigenverklaring van [persoon C] leidt er niet toe dat [geïntimeerde] jegens [appellante] onrechtmatig heeft gehandeld. Dat [geïntimeerde] nadat zij linksaf sloeg, heeft gezien dat de groep ook naar links reed, doet niet af aan haar gerechtvaardigde initiële verwachting dat de gehele groep linksaf de Vlasstraat in zou rijden. Daarbij betrekt het hof dat [geïntimeerde] al rijdend, met 25-27 km/uur, diende te beslissen hoe de weg te vervolgen, gelet op het door [persoon A] gegeven commando “hier links”. Met de rechtbank (rechtsoverweging 2.6 van de bestreden deelgeschilbeschikking) is het hof van oordeel dat in deze zaak sprake is geweest van een toevallige samenloop van omstandigheden zonder toerekenbare fout, met helaas ernstig letsel bij [appellante] tot gevolg.

3.8.1.