RBAMS 280526 arts bij GGZ; burn-out/PTSS; werkdruk hoog maar wg-er heeft adequaat gereageerd; pestgedrag komt niet vast te staan

4.1.

Volgens gedaagden is de vordering van [eiser] verjaard omdat de termijn waarop de verjaringstermijn als bedoeld in artikel 3:310 lid 5 BW is aangevangen, uiterlijk 4 juli 2017 is, en [eiser] Arkin pas op 1 augustus 2023 aansprakelijk heeft gesteld. In reactie hierop heeft [eiser] gewezen op haar stuitingsbrief aan Arkin van 4 februari 2019. Niet in geschil is dat deze brief is aan te merken als stuitingshandeling, maar gedaagden betwisten deze brief te hebben ontvangen. Hierin worden zij worden niet gevolgd. [eiser] heeft met het verzend- en ontvangstbewijs van de stuitingsbrief voldoende onderbouwd dat Arkin de brief heeft ontvangen. De kantonrechter is dan ook van oordeel dat de vordering niet verjaard is.

4.2.

Uit artikel 7:658 BW volgt dat de werkgever aansprakelijk is voor schade die de werknemer lijdt in de uitoefening van zijn werkzaamheden, tenzij de werkgever aantoont dat hij aan zijn zorgplicht heeft voldaan of dat de schade in belangrijke mate het gevolg is van opzet of bewuste roekeloosheid. Het artikel beoogt de werknemer te beschermen tegen zowel fysiek letsel als psychisch letsel.1

4.3.

[eiser] stelt dat zij lijdt aan psychische klachten, bestaande uit een uitputtingsdepressie, een burn-out met slapeloosheid en PTSS-achtige klachten, die zijn veroorzaakt door omstandigheden op de werkvloer en dat Arkin onvoldoende heeft gedaan om die te voorkomen. Het kan voor de werknemer lastig zijn aan te tonen dat er een causaal verband bestaat tussen de opgelopen schade en de werkzaamheden, in het bijzonder als het gaat om beroepsziekten. De Hoge Raad is de werknemer daarom tegemoet gekomen met de zogenoemde arbeidsrechtelijke omkeringsregel. De werknemer moet stellen en bij betwisting aannemelijk maken dat hij bij het verrichten van zijn werkzaamheden is blootgesteld aan omstandigheden die schadelijk kunnen zijn voor de gezondheid en dat hij lijdt aan een ziekte of gezondheidsklachten die door deze blootstelling kunnen zijn veroorzaakt.2 Meer concreet betekent dit in dit geval dat [eiser] niet alleen de feitelijke oorzaak zal moeten onderbouwen, maar ook of de werkgever een norm geschonden heeft. Psychische aandoeningen kunnen immers niet alleen verschillend van aard zijn en uiteenlopende oorzaken hebben, ook kan daarbij een vraag zijn welke zorg precies van de werkgever mocht worden verwacht ten aanzien van de geestelijke gezondheid van de werknemer. Als de werknemer hierin slaagt, wordt - behoudens tegenbewijs - aangenomen dat sprake is van een causaal verband tussen de schade en de werkzaamheden. Dat vermoeden van causaal verband is niet op zijn plaats als het verband tussen de gezondheidsschade en de arbeidsomstandigheden te onzeker of te onbepaald is.3 Als het causaal verband wordt aangenomen, is de werkgever aansprakelijk tenzij hij kan aantonen dat hij aan zijn zorgplicht heeft voldaan.

4.4.

[eiser] stelt dat zij bij Arkin structureel blootgesteld is aan een te hoge werkdruk. Uit de door [eiser] overgelegde e-mails volgt dat [eiser] vanaf juni 2014 herhaaldelijk de hoge werkdruk heeft aangekaart, er in de zomer van 2014 sprake was van onderbezetting en dat collega-artsen in november en december 2014 meldingen hebben gedaan over te volle agenda’s waardoor zij voor bepaalde werkzaamheden te weinig tijd hadden en in pauzes moesten doorwerken. Daarnaast blijkt uit een e-mail van [naam 5] van 2 februari 2015 dat zelfs bij een volledige bezetting de hoeveelheid werkzaamheden te groot is. Verder kan uit de overgelegde e-mails die [naam 5] in 2015 aan [eiser] en haar collega’s heeft gestuurd voldoende worden afgeleid dat er meerdere maanden sprake was van onderbezetting, onder andere door langdurige uitval van een collega van [eiser] . Dat [eiser] veel heeft overgewerkt in de jaren dat zij werkzaam was voor Arkin, heeft Arkin niet weersproken. Op basis hiervan kan worden vastgesteld dat de werkdruk op de afdeling bij [locatie 1] in het algemeen en voor [eiser] in het bijzonder, hoog was. Niet is echter komen vast te staan dat Arkin zich zodanig heeft gedragen dat sprake is geweest van enige normschending. Uit de overgelegde e-mails blijkt dat [eiser] en haar collega’s meerdere meldingen hebben gedaan over de hoge werkdruk. Uit de stukken volgt ook dat leidinggevenden hierop actie ondernomen hebben. Zo toonden de leidinggevenden actief betrokkenheid door medewerkers te bevragen over ervaren problemen, om input te verzamelen over de werkwijze en tijdens werkoverleggen de afwezigheid van collega’s te organiseren. Ook zijn er maatregelen genomen, zoals het veranderen het inplannen van afspraken, het beperken van spreekuren, het opnemen van minder cliënten en het toestaan van kleine blokken in de agenda voor uitlooptijd of administratie. Daarnaast hebben de leidinggevenden specifiek gereageerd op meldingen van [eiser] en gesprekken met haar gevoerd. Verder blijkt dat Arkin actief gezocht heeft naar nieuwe vaste artsen, dat vacatures zijn vervuld en dat bij onderbezetting twee tijdelijke artsen zijn aangenomen. Er is dan ook geen sprake geweest van structurele onderbezetting. [eiser] heeft verder aangevoerd dat zij meer intakes moest doen dan haar collega’s, maar Arkin heeft in reactie daarop toegelicht dat de intakes overzichtelijk waren en dat [eiser] in het kader van re-integratie en aangepast werk mogelijk meer intakes heeft gedaan in plaats van andere meer belastende werkzaamheden. Dat Arkin bewust een te hoge werkdruk bij [eiser] heeft neergelegd en dat zij bewust tijdige en adequate vervanging en ontlasting heeft nagelaten, is niet gebleken.

4.5.

Volgens [eiser] was verder sprake van pestgedrag door [naam 4] , maar dit heeft zij gelet op de gemotiveerde betwisting van gedaagden onvoldoende onderbouwd. De door [eiser] genoemde voorbeelden zijn niet komen vast te staan. Bovendien heeft [naam 3] naar aanleiding van de melding van [eiser] over [naam 4] direct een gesprek ingepland, waarna er werkafspraken zijn gemaakt. Uit de evaluatie van deze afspraken een maand later bleek dat de relatie tussen de partijen was verbeterd. [eiser] stelt dat [naam 4] met de zogeheten 360-gradenbeoordeling haar in een kwaad daglicht wilde stellen. Uit deze beoordeling blijkt echter dat [naam 4] haar functioneren op enkele punten als onvoldoende heeft beoordeeld, terwijl hij ook positieve aspecten heeft benoemd. Dat [naam 4] bewust een negatief beeld van [eiser] heeft willen neerzetten, blijkt hier niet uit. Ter onderbouwing van haar stelling dat er sprake was van een onveilig werkklimaat verwijst [eiser] naar een inspectierapport van de Inspectie voor de Gezondheidszorg over de locatie [adres]. Gedaagden hebben toegelicht dat het inspectierapport dateert uit 2016, twee jaar na de periode waarin [eiser] op de [adres] werkzaam was, en daarmee niet ziet op de door [eiser] bedoelde periode. Bovendien heeft het rapport betrekking op de veiligheid rondom de patiëntenzorg en niet op de onveilige werkomgeving waar [eiser] naar verwijst. Deze toelichting is door [eiser] onvoldoende weersproken, waardoor het rapport niet kan worden gebruikt ter ondersteuning van de stelling van [eiser] .

4.6.

Voorts stelt [eiser] dat Arkin haar opleiding op een onbehoorlijke wijze en op oneigenlijke gronden heeft beëindigd, omdat de opleiding slechts kon worden beëindigd na een geschiktheidsbeoordeling door de hoofdopleider en een dergelijke beoordeling niet heeft plaatsgevonden. Gedaagden hebben daartegen ingebracht dat [eiser] met de MIAM opleiding is gestopt vanwege een arbeidsconflict. [eiser] wilde niet langer met [naam 4] samenwerken, en omdat het onderdeel detoxificatieproces alleen onder begeleiding van [naam 4] kon worden gevolgd, was het voor haar niet mogelijk de opleiding af te ronden. Gezien deze omstandigheden kan niet worden vastgesteld dat Arkin de opleiding op onrechtmatige of onbehoorlijke wijze heeft beëindigd.

4.7.

[eiser] stelt ook dat Arkin haar onder druk heeft gezet om productiecijfers te halen en daarbij uitging van onjuiste cijfers. Arkin heeft daartegenover aangevoerd dat het sturen op productie normaal beleid is binnen Arkin en dat meerdere medewerkers daarop zijn aangesproken. Daarnaast lijkt het er volgens Arkin op dat [eiser] individuele cijfers verwisselt met groepscijfers, en heeft zij nooit melding gemaakt van onjuiste productiecijfers. Gezien deze toelichting kan niet worden aangenomen dat Arkin [eiser] onder druk heeft gezet. Ook de gesprekken tussen [eiser] en [naam 5] bevestigen dit niet. Tijdens de gesprekken werd besproken hoe de productie verbeterd kon worden en in dat kader werd [eiser] geadviseerd om zich terug te trekken uit het veiligheidscommissienetwerk, omdat de productie van patiëntgebonden-contact prioriteit had boven niet-productie gerelateerde werkzaamheden. [naam 5] heeft bovendien op een gegeven moment aangegeven dat de productie goed verliep en verdere gesprekken niet nodig waren. Verder heeft [eiser] onvoldoende onderbouwd dat Arkin haar zwart maakte bij collega’s over haar productie of dat zij werd geïntimideerd door [naam 5] .

4.8.

Niet in geschil is dat [eiser] haar agenda niet zelf kon beheren, maar dat met dit beleid sprake is van schadelijke werkomstandigheden heeft [eiser] onvoldoende onderbouwd. Hetzelfde geldt voor de door [eiser] ervaren problemen rondom verlofaanvragen, declaraties en salaris. Verder kan de kantonrechter het zich voorstellen dat [eiser] veel stress heeft ervaren vanwege de herregistratie, maar onvoldoende is gebleken dat het niet kunnen herregistreren te wijten is aan Arkin. [eiser] heeft onvoldoende onderbouwd dat Arkin geen deugdelijke werkgeversverklaring wilde afleggen.

4.9.

Verder is niet gebleken dat Arkin haar re-integratie-inspanningen heeft veronachtzaamd. Weliswaar heeft het UWV op 8 december 2015 geoordeeld dat de re-integratie-inspanningen onvoldoende waren, maar het UWV heeft Arkin verder nooit maatregelen of sancties opgelegd. Arkin heeft steeds de adviezen van de bedrijfsarts opgevolgd. [eiser] heeft stukken overgelegd waaruit blijkt dat haar psychiater mediation afraadde. Voor zover Arkin al steken zou hebben laten vallen doordat bedrijfsarts de adviezen van de behandelaren naast zich neergelegd heeft en partijen desondanks heeft geadviseerd met mediation te starten en maandelijkse contacten te onderhouden, kan de kantonrechter niet vaststellen, mede gelet op het rapport van [naam 6] , dat dit voor [eiser] nadelige consequenties heeft gehad. Daarnaast volgt uit het door [eiser] overgelegde rapport van [naam 6] dat het handelen van de bedrijfsarts(en) in grote lijnen kan worden aangemerkt als conform de professionele eisen die daaraan gesteld kunnen worden, maar dat op enkele punten de zorg beneden de professionele norm was. Op basis hiervan kan niet worden aangenomen dat Arkin haar werkgeversverplichtingen op ernstige wijze heeft geschonden. [eiser] heeft daarnaast onvoldoende onderbouwd, gezien de betwisting van Arkin, dat Arkin in 2016 de druk opvoerde om met haar een vaststellingsovereenkomst te sluiten.

4.10.

[eiser] heeft nog enkele andere argumenten opgeworpen die volgens haar maken dat sprake was van schadelijke werkomstandigheden, maar ook die leiden niet tot die conclusie.

4.11.

Op grond van het voorgaande concludeert de kantonrechter dat de werkdruk van [eiser] weliswaar hoog was, maar dat Arkin daarvoor voldoende oog heeft gehad en maatregelen heeft genomen. Van gevaarlijke of schadelijke werkomstandigheden in de zin van artikel 7:658 BW is daarom binnen de gegeven omstandigheden geen sprake geweest. De vorderingen van [eiser] worden daarom afgewezen.

4.12.

Naar het oordeel van de kantonrechter is onvoldoende vast komen te staan dat gedaagden in strijd met artikel 21 Rv essentiële voor de beslissing van belang zijnde feiten onvermeld hebben gelaten en aldus de kantonrechter onjuist en onvolledig hebben voorgelicht.