RBMNE 220426 val in werkkuil bij gezondheidscentrum; bewijsopdracht t.z.v. toedracht

3.1

[eiser] ging op 20 februari 2023 bij het Gezondheidscentrum Opmaat langs om een tromboseprik te halen. Op dat moment was [gedaagde] bij de ingang van het gezondheidscentrum bezig met werkzaamheden aan de straat. [eiser] is over een strook van twee tegels breed naar de ingang gelopen. Naast de tegels was een kuil van meer dan 50 cm diep. [eiser] liep met zijn rug naar de muur om een kastje te ontwijken dat aan de muur van het gezondheidscentrum bevestigd is. Toen [eiser] zich terug omdraaide in de richting van het gezondheidscentrum, is hij in de kuil gevallen.

3.2

De vraag die moet worden beantwoord is of [gedaagde] aansprakelijk is voor de schade die [eiser] heeft geleden doordat hij in de werkkuil is gevallen. Volgens [eiser] heeft [gedaagde] onrechtmatig gehandeld door de werkkuil onbeheerd achter te laten, zonder dat deze was afgezet of dat er waarschuwingsborden stonden om mensen te waarschuwen voor het risico om erin te vallen. [eiser] vindt dat sprake is van gevaarzetting. Dit wordt door [gedaagde] gemotiveerd weersproken.

3.3

Of sprake is van onrechtmatige gevaarzetting die tot schade heeft geleid, dient te worden beoordeeld aan de hand van de omstandigheden van het geval en de gezichtspunten die de Hoge Raad in het Kelderluikarrest heeft geformuleerd.1 Samengevat houden de gezichtspunten in dat moet worden beoordeeld hoe waarschijnlijk de onoplettendheid of onvoorzichtigheid van de ander is, hoe groot de kans is dat daardoor een ongeval ontstaat, wat de ernst is van de mogelijke gevolgen van zo’n ongeval en in hoeverre het bezwaarlijk is om veiligheidsmaatregelen te nemen.

3.4

Om te beoordelen of [gedaagde] een gevaarzettende situatie heeft gecreëerd, zal eerst de toedracht van het ongeluk moeten worden vastgesteld. De standpunten van partijen daarover staan lijnrecht tegenover elkaar.

3.5

[eiser] zegt dat hij omstreeks 8:30 uur in de ochtend vanaf de school van zijn dochter naar het gezondheidscentrum liep. Hij zegt het terrein te hebben betreden vanaf de Oostzijde, via het Strawinskypad en Messiaenplanstoen. Rond 8:40 uur kwam hij bij het gezondheidscentrum aan. Volgens [eiser] was er geen wegversperring en ook geen (alternatieve) looproute aangegeven. De stoeptegels waarover [eiser] de ingang probeerde te bereiken, waren vrij toegankelijk. [eiser] verwijst naar de foto die hij de dag na het ongeluk heeft gemaakt (productie 1 bij de dagvaarding). Op die foto is een strook van twee stoeptegels te zien. De werkkuil is inmiddels dichtgegooid met zand.

3.6

3.7

Het staat vast dat [eiser] in een werkkuil gevallen is en zich daarbij heeft bezeerd. De vraag die moet worden beantwoord, is of er ten aanzien van de werkkuil waar [eiser] in gevallen is, en de mogelijke aanwijzingen daarbij, sprake was van gevaarzetting. Op grond van artikel 150 Rv rust op [eiser] de stelplicht en eventueel de bewijslast van zijn stelling dat [gedaagde] onrechtmatig heeft gehandeld door een gevaarlijke situatie te creëren. Omdat [gedaagde] de stellingen van [eiser] gemotiveerd heeft betwist, staat de juistheid van de stellingen van [eiser] en daarmee de toedracht van het ongeval (nog) niet vast. De kern van het geschil over de feiten betreft de zijde van het gezondheidscentrum waarlangs [eiser] naar het gezondheidscentrum is gelopen. [eiser] stelt dat hij via de toegankelijke Oostzijde aan kwam lopen. [gedaagde] heeft dit bestreden en gesteld dat hij van de afgesloten Westzijde aan kwam lopen. Het ligt op de weg van [eiser] om te bewijzen dat hij het terrein vanaf de Oostzijde, via het Strawinskypad en het Messiaenplanstoen, betreden heeft. Daartoe zal [eiser] in de gelegenheid worden gesteld.

3.8

De kantonrechter zal de zaak naar de rol verwijzen waarop partijen zich kunnen uitlaten over de wijze waarop zij bewijs en tegenbewijs willen leveren. Indien [eiser] of [gedaagde] respectievelijk het bewijs en het tegenbewijs (mede) wensen te leveren door schriftelijke stukken of andere gegevens, dienen zij deze afzonderlijk bij akte in het geding te brengen. Indien partijen het (tegen)bewijs willen leveren door het doen horen van getuigen, dienen zij dit in de akte te vermelden en de verhinderdata op te geven van alle partijen en van de op te roepen getuigen. De kantonrechter zal dan vervolgens een dag en uur voor een getuigenverhoor bepalen waarbij er naar gestreefd wordt alle getuigen van beide partijen op één dag te horen.

3.9

Partijen moeten bij de getuigenverhoren in persoon, en in het geval van [gedaagde] rechtsgeldig vertegenwoordigd, aanwezig zijn. Indien een partij zonder gegronde reden niet verschijnt, kan dit nadelige gevolgen voor die partij hebben.

3.10

De kantonrechter verwacht dat het verhoor per getuige 40 minuten zal duren. Als [eiser] en [gedaagde] verwachten dat het verhoor van een getuige langer zal duren dan de hiervoor vermelde duur, kan dat in de te nemen aktes worden vermeld.

3.11

Partijen moeten er rekening mee houden dat de kantonrechter aansluitend aan het getuigenverhoor een mondelinge behandeling kan houden om inlichtingen over de zaak te vragen, partijen gelegenheid te geven hun standpunten nader te onderbouwen en om te onderzoeken of partijen het op een of meer punten met elkaar eens kunnen worden. Zij moeten daarom in persoon op de getuigenverhoren verschijnen. Een rechtspersoon moet ter zitting vertegenwoordigd zijn door iemand die van de zaak op de hoogte is en bevoegd is tot vertegenwoordiging.

3.12

Iedere verdere beslissing wordt aangehouden in afwachting van bewijslevering.