RBAMS 110925 onduidelijk hoe vdo neuroloog kan bijdragen aan vordering terzake van onvoldoende behandelde hypertensie; afwijzing

2.1.

[verzoeker] stond in de periode van 2000 tot en met 2019 onder behandeling bij de afdeling Endocrinologie van het AUMC in verband met adrenogenitaal syndroom (AGS). Gedurende deze gehele behandelperiode had zij ook last van bloeddrukschommelingen (hypertensie).

2.2.

Vanaf 2000 ervoer [verzoeker] daarnaast neurologische klachten. In dat kader onderging zij in 2001 een MRI-scan. Op deze MRI waren volgens de radioloog van het AUMC geen zogenoemde witte stof afwijkingen te zien. Witte stof afwijkingen kunnen leiden tot onder meer cognitieve klachten, zoals geheugen- of concentratieproblemen.

2.3.

Omdat de cognitieve klachten in 2015 verergerden, werd [verzoeker] na verwijzing gezien door een neuroloog. Zij onderging toen een neuropsychologisch onderzoek (NPO), een CT-scan en een MRI-scan. Op deze MRI-scan werden toen wel witte stof afwijkingen geconstateerd. De neuroloog vermeldde in zijn brief van 30 juli 2015 dat er sprake was van een functionele neurologische stoornis (FNS) en verwees [verzoeker] door naar een stottertherapeut of logopedist.

2.4.

In 2018 wendde [verzoeker] zich, vanwege aanhoudende cognitieve klachten (met name woordvindingstoornissen en snelle overprikkeling) tot het Dijklander Ziekenhuis voor een second opinion. Daar werd opnieuw een MRI-scan gemaakt, waarop eveneens witte stof afwijkingen zichtbaar waren. Vergelijking met de MRI uit 2015 wees uit dat er in de tussenliggende periode geen verslechtering was opgetreden. In retrospectief werd bovendien vastgesteld dat ook op de in 2001 gemaakte MRI-scan in zeer lichte mate witte stof afwijkingen zichtbaar zouden zijn geweest.

2.5.

Nadat deze conclusies uit het Dijklander Ziekenhuis met [verzoeker] waren gedeeld, vond er een gesprek plaats met neuroloog prof. dr. [naam 1] . In zijn e-mail van 19 april 2019 aan haar schreef hij:

2.6.

Sinds augustus 2019 is [verzoeker] voor haar AGS en bloeddrukschommelingen onder behandeling in het Dijklander Ziekenhuis, waar haar bloeddruk binnen enkele maanden onder controle was.

3.1.

[verzoeker] vraagt de rechtbank een voorlopig deskundigenbericht te bevelen door de neuroloog dr. Ter Bruggen te benoemen om vragen te beantwoorden over het medisch handelen van de neurologen.

3.2.

[verzoeker] legt aan dit verzoek ten grondslag dat een groot deel van de schade die zij heeft opgelopen voorkomen had kunnen worden wanneer haar bloeddruk en de schommelingen daarin regelmatig en zorgvuldig waren gecontroleerd en tijdig en adequaat waren behandeld tijdens haar behandeling in het AUMC. Zij stelt dat er een direct verband tussen deze schommelingen en de witte stof afwijkingen in haar hersenen is. Zij verwijt de behandelend artsen dat haar bloeddrukproblematiek nooit hoge prioriteit heeft gekregen, noch op de polikliniek van de internisten, noch op die van de cardioloog. [verzoeker] stelt daarnaast dat zij gedurende de gehele behandelperiode van 2001 tot 2019 herhaaldelijk melding heeft gemaakt van neurologische klachten en zelf bloeddrukmetingen heeft doorgestuurd, waaruit schommelingen met pieken bleken. Volgens haar is daar te weinig mee gedaan. Tenslotte verwijt zij de neuroloog dat de in 2015 op een MRI-scan vastgestelde witte stof afwijkingen in haar hersenen niet met haar zijn besproken, en dat daaraan geen vervolg is gegeven in de vorm van nadere diagnostiek of een bespreking van mogelijke behandelopties. Hierdoor heeft zij geen weloverwogen beslissingen kunnen nemen over de te volgen behandelingen, waardoor haar het recht op zelfbeschikking is ontnomen. De diagnose van de neuroloog dat sprake zou zijn van FNS is volgens [verzoeker] onjuist.

3.3.

[verzoeker] heeft zowel het AUMC als de betrokken internist-endocrinologen ieder afzonderlijk aansprakelijk gesteld voor de schade die zij heeft geleden en nog lijdt, vanwege (i) de onvoldoende controle en behandeling van haar hoge bloeddruk en (ii) het niet (voldoende duidelijk) communiceren van de MRI-bevindingen in 2015. Zij hebben aansprakelijkheid afgewezen. [verzoeker] heeft de neuroloog (nog) niet aansprakelijk gesteld.

3.4.

[verzoeker] wil door middel van het verzoek tot het bevelen van een voorlopig deskundigenbericht laten vaststellen dat de in 2015 door het AUMC gestelde diagnose FNS een misdiagnose is geweest. Volgens haar heeft het AUMC de op de MRI geconstateerde witte stof afwijkingen destijds ten onrechte afgedaan als een toevallige bevinding, zonder deze in verband te brengen met haar neurologische klachten. Verder wil zij laten vaststellen dat de witte stof afwijkingen het gevolg zijn van haar langdurige en sterk schommelende bloeddruk. Volgens [verzoeker] is het van belang om eerst de werkelijke neurologische schade vast te kunnen stellen en daarna pas het aandeel daarin van het handelen van de internist-endocrinoloog. Om die reden vraagt [verzoeker] de rechtbank om een neuroloog te benoemen als deskundige en zij heeft daartoe vragen opgesteld.

3.5.

Het AUMC verzet zich tegen toewijzing van het verzoek en stelt dat [verzoeker] onvoldoende belang heeft bij het gelasten van een neurologisch onderzoek. Het AUMC verzet zich niet tegen het benoemen van een internist-endocrinoloog die zich kan uitlaten over de medische praktijk en het medisch handelen van de behandeld internist-endocrinoloog. Pas als vast zou komen te staan dat er sprake is geweest van onzorgvuldig medisch handelen door de internist-endocrinoloog (met name door het onvoldoende controleren en behandelen van [verzoeker] ’s bloeddruk) zou een neurologisch onderzoek naar de gevolgen daarvan (eventueel) aan de orde kunnen zijn. Het is het AUMC niet duidelijk wat [verzoeker] hoopt te bereiken met haar huidige verzoek. Het AMC vindt ook van belang dat in 2015 (toen de neuroloog zijn diagnose stelde) de eventuele schade door witte stofafwijking al aanwezig was en de situatie is daarna niet verslechterd. Het verzoek moet dan ook worden afgewezen.