Overslaan en naar de inhoud gaan

Rb Haarlem 190209 vordering ex 7-954 op verzekeraar is verbonden met 7-658. Kantonrechter bevoegd

Rb Haarlem 190209 vordering ex 7-954 op verzekeraar is verbonden met 7-658. Kantonrechter bevoegd
In hoofdzaak vordert G., bij vonnis uitvoerbaar bij voorraad:
1. verklaring voor recht dat Veltrop en Stern hoofdelijk aansprakelijk zijn op grond van 6:99 jo 7:658 BW voor de door G. geleden en nog te lijden materiële schade tengevolge van Organisch Psycho Syndroomc.q. hersenschade opgelopen in de
uitoefening van zijn werkzaamheden voor zowel de rechtsvoorganger van SterPordon BV als Veltrop en dat Nationale Nederlanden op grond van artikel 7:954 BW gehouden is de personenschade van G. als gevolg van de aansprakelijkheid van haar verzekerde Veltrop rechtstreeks aan G. te vergoeden;
2. veroordeling van gedaagden tot betaling aan G. van (bedoelt wordt kennelijk: vergoeding van) de door hem geleden en nog te lijden materiële en immateriële schade, nader op te maken bij staat met verwijzing hiervoor naar de schadestaatprocedure, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 30 november 2004, dan wel vanaf een latere datum van verschuldigdheid;
3. veroordeling, bij wijze van voorlopige voorziening, van gedaagden tot betaling aan G. een voorschot op zijn schade van € 25.000,00;
4. veroordeling van gedaagden in de proceskosten.
Daartoe stelt G. door het werken bij Veltrop en Stern en het daarbij blootgesteld zijn geweest aan bepaaide stoffen. Organisch Psycho Syndroom, althans hersenletsel te hebben opgelopen met emstige en blijvende gevolgen voor zowel zijn arbeidsvermogen als zijn gezondheid. Hierdoor heeft hij aanzienlijke schade geleden van materiële en immateriële
aard. Veltrop en Stern zijn voor die schades aansprakelijk, terwijl hij Nationale Nederlanden als aansprakelijkheidsverzekeraar van Veltrop rechtstreeks tot betaling aanspreekt. Veltrop en Nationale Nederlanden hebben de exceptie van onbevoegdheid van de kanton-rechter ingeroepen ten aanzien van de vorderingen van G.. Daartoe stellen zij dat de vordering op Nationale Nederianden niet gerelateerd is aan de arbeidsovereenkomst die tussen G. en Veltrop heeft bestaan, maar op de verzekeringsovereenkomst tussen Veltrop en Nationale Nederianden. Artikel 7:954 BW betreft de uitkering die de verzekeraar op grond van aansprakelijkheid van haar verzekerde ten aanzien van een derde, aan haar verzekerde dient te doen. Op grond van dat artikel kan die derde betaling rechtsreeks van de verzekeraar eisen. Daannee wordt dit geen aan een arbeidsovereenkomst gerelateerde zaak. Daarom is niet de sector kanton van de rechtbank, maar de rechtbank (G. bedoelt kennelijk: de civiele sector van de rechtbank) bevoegd van de vorderingen kennis te nemen.

De door Veltrop en Nationale Nederlanden aanhangig gemaakte incidenten strekken ertoe dat gedaagden over en weer wordt toegestaan Splinter in vrijwaring te roepen en verder Veltrop en Nationale Nederlanden respectievelijk Stern en laatstgenoemde Veltrop. De reden voor deze verzoeken is dat deze waarborgen bij toewijzing van de vordering allen voor een deel onderling aansprakelijk zouden zijn. Ook bij hoofdelijke veroordeling van die partijen hebben zij er beiang bij de onderlinge verhouding van hun aansprakelijkheid vast te stellen. Om proceseconomische redenen wensen gedaagden die onderlinge verhouding in één procedure vast te laten stellen.

Het verweer in het incident: G. verzet zich niet tegen oproepingen in vrijwaring van de waarborgen. Wel verweert hij zich tegen de exceptie van onbevoegdheid, waarover hiema meer.

Beoordeling van de exceptie van onbevoegdheid:
De kantonrechter verwerpt de opgeworpen exceptie en verklaard zich bevoegd van alle vorderingen kennis te nemen.
Immers, de vorderingen op Veltrop en Stern vloeien voort uit werkgeversaansprakelijkheid van die gedaagden van G.. De vordering zijn dan ook niet anders dan aan te merken als betreffende arbeidsovereenkomsten. De kantomechter is op grond van artikel 93 sub c bevoegd van de vorderingen kermis te nemen. Ten aanzien van de vordering tegen Nationale Nederlanden, geldt dat het lot daarvan geheel verbonden is met dat van de vordering tegen Veltrop. Daarbij kan Nationale Nederlanden ook in deze procedure G. tegenwerpen wat zij haar verzekerde Veltrop zou kunnen tegenwerpen. De samenhang tussen de twee vorderingen - die tegen Veltrop en die tegen Nationale Nederlanden - verzet zich echter tegen afzonderlijke behandeling, zodat de kantomechter op grond van het bepaalde in artike! 97 Rv bevoegd is ook van de vordering ingesteld tegen Nationale Nederlanden kermis te nemen. Veltrop en Nationale Nederlanden zullen te zijner tijd, nu zij in het ongelijk worden gesteld, in de kosten van dit incident worden verwezen. Beoordeling van de incidentele vordering Veltrop en Stern stellen over en weer op grond van de tussen hen Splinter bestaande rechtsverhouding, tenminste gedeeltelijk regres te kunnen nemen op elkaar en die Splinter voor hetgeen zij verschuldigd zullen blijken te zijn in de hoofdzaak aan G.. Voor het instellen van een vordering in vrijwaring tegen een derde is dat voldoende. Niet is gebleken dat de voortgang van de procedure in hoofdzaak onnodig wordt vertraagd of bemoeilijkt door de vrijwaring.
G. heeft zich in dit geval gerefereerd aan het oordeel van de kantonrechter.
Deze overwegingen leiden ertoe dat de verzoeken zullen worden toestaan. (Met dank aan Mr. Hugo de Jager voor het inzenden van de uitspraak.)

↑
GEA Curaçao 060916 KG; Voorschot inkomensschade na botsing toegewezen | LSA Letselschade Magazine Overslaan en naar de inhoud gaan

GEA Curaçao 060916 KG; Voorschot inkomensschade na botsing toegewezen

GEA Curaçao 060916 KG; Voorschot inkomensschade na botsing toegewezen


Partijen zullen hierna [eiser] en Ennia genoemd worden.

1 
Verloop van de procedure

1.1.
Het procesverloop blijkt uit:
- het inleidend verzoekschrift met producties, op 17 juni 2016 ter griffie ingediend;
- de zijdens [eiser] op 22 augustus 2016 ingediende producties;
- de zijdens Ennia op 22 augustus 2016 ingediende producties;
- de mondelinge behandeling die plaatsvond op 23 augustus 2016, alwaar zijn verschenen [eiser] bijgestaan door zijn gemachtigde voornoemd die namens hem mede aan de hand van een pleitnota het woord heeft gevoerd, en Ennia die zich heeft laten vertegenwoordigen door mevrouw [vertegenwoordigster] en mevrouw [vertegenwoordigster] bijgestaan door de gemachtigde voornoemd die namens Ennia het woord heeft gevoerd mede aan de hand van een pleitnota.

1.2.
Vonnis is bepaald op heden.

2 
De feiten

2.1.
De volgende feiten zullen in dit geding als tussen partijen vaststaand worden aangemerkt. Deze feiten blijken uit overgelegde stukken en/of volgen uit stellingen van partijen voor zover deze door de ene partij zijn aangevoerd en door de andere partij zijn erkend of niet dan wel onvoldoende gemotiveerd zijn betwist.

2.2.
Op 13 november 2014 heeft zich een kettingbotsing voorgedaan op de Corrieweg in Curaçao waar de personenauto waar [eiser] als bijrijder in zat, met kentekennummer [kentekennummer 1], en twee andere achter [eiser] rijdende personenauto’s bij betrokken waren. Deze twee laatst bedoelde personenauto’s, de middelste met kentekennummer [kentekennummer 2] in eigendom van [ naam] Construction N.V. en de achterste met kentekennummer [kentekennummer 3] in eigendom van [eigenaar kentekennummer 3], zijn beide tegen wettelijke aansprakelijkheid verzekerd bij Ennia. De auto van [ naam] Construction is verzekerd voor een bedrag van NAf 150.000,- en de auto van [eigenaar kentekennummer 3] is verzekerd voor een bedrag van één (1) miljoen.

2.3.
In het ongevallen rapport van Curaçao Road Services van 13 november 2014, staat het volgende opgenomen:

“Incident cause: INATTENTION
Incident type: MULTI-CAR COLLISION
(…)
Damage specification: VEHIKULO NUMERÁ [kentekennummer 3] : DAÑO RESIEN
NA PARTI
DILANTI. VEHIKULO NUMERÁ [kentekennummer 2]: DAÑO RESIEN NA PARTI PARTRAS I DILANTI. VEHIKULO NUMERÁ [kentekennummer 1] : DAÑO RESIEN NA PARTI PATRAS.
Fx specification: TE ASINA LEU KU POR A WÒRDU OPSERVÁ NO TABATA TIN
NINGUN MARKA DI BREK I/ÒF OTRO MARKANAN RIBA KAMINDA KU POR TIN RELASHON KU E DALMENTU.
Agent Specification: SHOFÙR DI E VEHÍKULO NUMERÁ [kentekennummer 3]
TABATA KORE
RIBA CORRIWEG DEN DIREKSHON DI KAMINDA BRIEVENGAT/ SHOFUR DI E VEHÍKULO NUMERÁ [kentekennummer 2] TABATA KORE RIBA CORRIWEG DEN DIREKSHON DI KAMINDA BRIEVENGAT. SHOFÙR DI E VEHÍKULO NUMERA [kentekennummer 1] TABATA KORE RIBA CORRIWEG DEN DIREKSHON DI KAMINDA BRIEVENGAT. YEGANDO NA ALTURA DI E LUGA DI DALMENTU E VEHÍKULO NUMERÁ [kentekennummer 3] TA DAL KU SU PARTI DILANTI DEN E PARTI PATRAS DI E VEHIKULO NUMERA [kentekennummer 2]PA DESPUES E VEHIKULO NUMERA [kentekennummer 2]TA BAI DAL KU SU PARTI DILANTI DEN E PARTI PATRAS DI E VEHIKULO NUMERA [kentekennummer 1].”

2.4.
Tussen Ennia en de broer van [eiser], [naam broer van eiser], die zich ten tijde van het ongeluk als bestuurder (eveneens) in de auto bevond, zijn reeds twee kort geding procedures gevoerd die hebben geresulteerd in de vonnissen van 1 maart 2016 en 26 april 2016.

3 
Het geschil

3.1.
[eiser] vordert na wijziging van eis bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad te verklaren:
I. Ennia te veroordelen om, bij wijze van voorschot op de uiteindelijke door haar te vergoeden schade van [eiser], een bedrag van NAf 144.750,-, althans een ander door het gerecht in goede justitie te bepalen bedrag, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 13 november 2014, althans vanaf een door het gerecht in goede justitie te bepalen datum, aan [eiser] te betalen;
II. Ennia te veroordelen tot het voldoen van de gemaakte buitengerechtelijke kosten, begroot op NAf 3.000,-;
III. Ennia te veroordelen in de proceskosten.

3.2. 
[eiser] legt aan de vordering – kort samengevat – het volgende ten grondslag. Op 13 november 2014 heeft zich een auto ongeluk, type kettingbotsing, voorgedaan waarbij [eiser] betrokken was. Daarbij is de auto van [eiser] aangereden door de achter hem rijdende auto van [ naam] Construction, die zelf vanachter werd aangereden door de auto van [eigenaar kentekennummer 3] wat tevens de aanleiding was van het doorschuiven van de auto van [ naam] Construction tegen de auto van [eiser]. De auto van [eiser] werd twee keer aangereden. Vaststaat dat het ongeval het gevolg is van de onoplettendheid van en het houden van onvoldoende afstand door zowel [ naam] Construction als [eigenaar kentekennummer 3]. Zij zijn beide aansprakelijk jegens [eiser] voor de door hem geleden schade. Zowel de auto van [ naam] Construction als de auto van [eigenaar kentekennummer 3] waren ten tijde van het ongeluk tegen wettelijke aansprakelijkheid verzekerd bij Ennia. Ennia is in de hoedanigheid van LAM-verzekeraar dan ook aansprakelijk voor de door [eiser] geleden schade. [eiser] is thans in een financiële penibele situatie beland, nu hij als gevolg van het ongeluk letsel heeft opgelopen waardoor hij zijn werkzaamheden als importeur en monter niet meer kan uitoefenen. [eiser] kan daardoor niet meer aan zijn financiële verplichtingen voldoen, waardoor hij spoedeisend belang heeft bij zijn vorderingen.

3.3.
Ennia heeft verweer gevoerd, daarop zal hierna voor zover van belang, nader worden ingegaan.

4 
De beoordeling van het geschil

4.1.
De vordering van [eiser] betreft een geldvordering in kort geding. Het gerecht stelt voorop dat voor de vraag of plaats is voor toewijzing bij voorraad van een geldvordering in kort geding de rechter niet alleen zal hebben te onderzoeken of het bestaan van een vordering van de eiser op de gedaagde voldoende aannemelijk is, maar ook of daarnaast sprake is van feiten en omstandigheden die meebrengen dat uit hoofde van onverwijlde spoed een onmiddellijke voorziening vereist is, terwijl de rechter in de afweging van de belangen van partijen mede zal hebben te betrekken de vraag naar – kort gezegd – het risico van onmogelijkheid van terugbetaling, welk risico kan bijdragen tot weigering van de voorziening (HR 29 maart 1985, NJ 1986, 84).

4.2.
Het spoedeisend belang van [eiser] volgt uit de aard van de vordering.

Aansprakelijkheid

4.3.
Ennia betwist dat [eigenaar kentekennummer 3] (mede)aansprakelijk is voor het ongeval, en stelt dat enkel [ naam] Construction aansprakelijk is. Ten bewijze daarvan heeft Ennia, als productie 2, een verklaring overgelegd van 5 augustus 2016 van de heer Meulens, bestuurder van de auto van [eigenaar kentekennummer 3] op het moment van het ongeluk. Uit die verklaring volgt volgens Ennia dat de auto van [ naam] Construction eerst tegen de auto van [eiser] is aangereden en dat [eigenaar kentekennummer 3] als gevolg van het abrupte remmen door [ naam] Construction, achter de auto van [ naam] Construction is opgereden, welke vervolgens voor een tweede keer tegen de auto van Meulens aanreed. Volgens Ennia betekent dit dat [ naam] Construction de aanrijding heeft veroorzaakt en dus als enige daarvoor aansprakelijk is.

4.4.
Het gerecht wijst erop dat in het kort geding aangespannen door de broer van [eiser], het gerecht reeds bij vonnis van 26 april 2016 heeft overwogen dat ingevolge de regel van artikel 6:102 BW [ naam] Construction en [eigenaar kentekennummer 3] hoofdelijk voor de schade aansprakelijk zijn, nu gesteld noch gebleken is dat de door Ingemar [eiser] gestelde schade alleen aan de eerste dan wel alleen aan de tweede aanrijding zou moeten worden toegeschreven en zodoende zowel de polis van [ naam] Construction als de polis van [eigenaar kentekennummer 3] kunnen worden aangesproken voor de door Ingemar [eiser] opgelopen schade. Nu het ongeluk aan de orde in die uitspraak van 26 april 2016 hetzelfde ongeluk betreft als thans aan de orde, zal enkel op grond van nieuwe feiten en omstandigheden, die niet reeds in de procedure voorafgaand aan de uitspraak van 26 april 2016 aan de orde zijn gekomen, tot een ander voorlopig oordeel kunnen worden gekomen.

4.5.
De door Ennia overgelegde verklaring van de heer Meulens bevat geen nieuw feit of omstandigheid als hierboven bedoeld. Immers ook uit de verklaring van Meulens blijkt dat als gevolg van zijn aanrijding met [ naam] Construction, [ naam] Construction in aanrijding is geraakt met [eiser]. Of [ naam] Construction daarvoor nog eerst [eiser] heeft aangereden en [eigenaar kentekennummer 3] pas een tweede aanrijding heeft veroorzaakt maakt voor het oordeel niet uit. Dit laatste blijkt immers niet alleen nergens uit, maar ook indien daar wel van dient te worden uitgegaan, moet [eigenaar kentekennummer 3] nochtans mede aansprakelijk worden gehouden voor de door [eiser] geleden schade, nu [eigenaar kentekennummer 3] ook in dat geval onoplettend is geweest en onvoldoende afstand heeft gehouden ter voorkoming van een tweede aanrijding. Gesteld noch gebleken is derhalve - ook in onderhavige procedure - dat de door [eiser] gestelde schade alleen aan de eerste dan wel alleen aan de tweede aanrijding zou moeten worden toegeschreven. De conclusie luidt dan ook dat voorshands aannemelijk is te achten dat in een bodemprocedure wordt geoordeeld dat zowel de polis van [ naam] Construction als de polis van [eigenaar kentekennummer 3] kunnen worden aangesproken voor de schade van [eiser].

Causaliteit

4.6.
Ennia betwist dat de door [eiser] aangevoerde klachten en beperkingen die betrekking hebben op zijn schouder, gevolg zijn van het ongeval van 13 november 2014. Ennia stelt daartoe dat [eiser] in augustus 2015, negen maanden na het ongeluk, door de medisch deskundige van DEKRA dr. Van den Biggelaar lichamelijk is onderzocht. Dit onderzoek heeft met name plaatsgevonden naar de rugklachten, de schouderklachten zijn toen niet onderzocht. Uit het rapport van 22 augustus 2016 van dr. Rico blijkt dat [eiser] inmiddels helemaal geen last meer heeft van rugklachten. Het letsel aan de schouder namelijk een rotator cuff letsel is pas in september 2015 geconstateerd. Ennia wijst op de bevindingen van Van den Biggelaar die heeft geconstateerd dat een dergelijk letsel ofwel acuut is veroorzaakt door trauma ofwel door ouderdom. Volgens Van den Biggelaar vallen de klachten van [eiser] eerder in die laatste categorie. Voorts heeft [eiser] niet duidelijk kunnen aangeven op welke wijze zijn schouder tijdens het ongeval bezeerd is geraakt. Voorgaande doet Ennia tot de conclusie leiden dat het causale verband tussen die medische klachten en het ongeluk niet kan worden vastgesteld.

4.7.
Op grond van de thans in kort geding overgelegde stukken is het gerecht evenwel voorshands van oordeel dat door [eiser] voldoende aannemelijk is gemaakt dat ook de klachten en beperkingen betrekking hebbende op zijn schouder gevolg zijn van het auto ongeluk van 13 november 2014. Uit zowel het rapport van de huisarts dr. Y. Schoop, als dat van dr. Van den Biggelaar (ingeschakeld door Ennia) en de neuroloog dr. Rico (ingeschakeld door [eiser]), blijkt dat [eiser] direct na het ongeluk klaagde over pijn in zijn nek, rug en schouder, terwijl [eiser] vóór het ongeluk klachtenvrij was. Vervolgens is er ook daadwerkelijk letsel geconstateerd aan de schouder. Dat dit pas in september 2015 heeft plaatsgevonden, leidt niet zonder meer tot de conclusie dat het letsel geen gevolg kan zijn van het ongeluk uit 2014. Daarbij neemt het gerecht tevens de door [eiser] gegeven uitleg voor het tijdsverloop voordat onderzoek is verricht aan de schouder in aanmerking. [eiser] heeft hierover naar voren gebracht dat het de keuze van de behandelend arts(en) was om onderzoek te verrichten aan de rug. Op aandringen van [eiser] heeft vervolgens tevens onderzoek aan de schouder plaatsgevonden waarbij ook letsel werd geconstateerd. Tenslotte is van belang dat Van den Biggelaar een causaal verband tussen het letsel en het ongeluk niet uitsluit. In feite spreekt zij zich hierover niet uit. Anderzijds heeft dr. Rico na onderzoek van [eiser] alsmede beoordeling van het medisch dossier wel geconcludeerd dat er causaal verband is. Hij schrijft immers: Dhr. [eiser] is op 13 november 2014 betrokken bij een auto ongeval, waarbij hij letsel oploopt aan de lage rug en aan zijn linker schouder.
De stelling van Ennia dat [eiser] meer dan eens is betrokken bij een auto-ongeluk, gedoeld wordt blijkbaar op een ongeluk in een taxi eind maart 2016 in Colombia, neemt evenmin weg dat voorshands wordt aangenomen dat er sprake is van causaliteit. [eiser] heeft ter zitting namelijk gemotiveerd bestreden dat hij letsel heeft overgehouden aan de botsing in die taxi. Bovendien was het letsel aan zijn schouder reeds geconstateerd vóór die botsing, namelijk in september 2015.

4.8.
Voorgaande leidt tot de tussenconclusie dat voorshands in voldoende mate aannemelijk is te achten dat [ naam] Construction en [eigenaar kentekennummer 3] aansprakelijk zijn voor de gevolgen van het ongeval, waaronder het letsel aan de schouder van [eiser].

Omvang schade

4.9.
Ennia heeft gesteld dat niet vast staat dat [eiser] thans niet in staat is zijn werkzaamheden als monteur en importeur te verrichten. Uit de door partijen overgelegde medische stukken blijkt, echter, voorshands oordelend voldoende dat [eiser] sedert het ongeluk verschillende medische onderzoeken en ingrepen, zowel op Curaçao als in Colombia, heeft ondergaan. Tevens is daaruit voldoende gebleken dat [eiser] zijn werkzaamheden als importeur en monteur, welke fysiek intensieve werkzaamheden betreffen, niet heeft kunnen verrichten. Hiermede is eveneens aannemelijk geworden dat [eiser] geen inkomsten heeft kunnen genereren en niet of niet behoorlijk, in staat is geweest zijn financiële verplichtingen na te komen. De exacte hoogte van zowel de immateriële- als de inkomensschade kan in kort geding in het midden blijven, nu [eiser] een voorschot op zijn schadevergoeding vordert.

4.10.
Partijen zijn het voorts niet eens over de hoogte van de inkomensschade. Uit de door [eiser] overgelegde loonstrook en belastingaangifte kan een gemiddeld maandloon van NAf 3.500,- netto per maand worden afgeleid. Daar zal het gerecht in kort geding dan ook vooralsnog vanuit gaan. Dit betekent dat [eiser] sedert 13 november 2014 tot heden gemiddeld (afgerond) NAf 75.000,- aan inkomsten heeft misgelopen. Door Ennia is gesteld dat door haar reeds een voorschot van NAf 40.000,- is verstrekt aan [eiser] en daar zal het gerecht dan ook vanuit gaan. Het gerecht is tegen de achtergrond van het voorgaande van oordeel dat een nader voorschot van NAf 35.000,- gerechtvaardigd is. Er bestaat een restitutierisico in die zin dat er een kans bestaat dat [eiser] indien hij in de bodemprocedure in het ongelijk zou worden gesteld, de reeds aan hem betaalde voorschotten niet (geheel) zal kunnen terugbetalen. Anderzijds heeft [eiser] - naar voorlopig oordeel is aangenomen - schade geleden, terwijl anderen daarvoor de schuld dragen, waardoor hij in de financiële problemen is geraakt. Dit tegen elkaar afwegende heeft tot gevolg dat het restitutie risico minder zwaar weegt dan de schade die op [eiser] drukt als gevolg van het ongeval.

4.11.
Geen voorschot zal worden toegewezen voor wat betreft de immateriële schade. Ennia heeft deze schadepost weersproken. In dat licht bezien is thans over de medische eindsituatie van [eiser] – met name in welke mate er sprake is van blijvend letsel – in kort geding onvoldoende vast komen te staan.

4.12.
Ten aanzien van de gevorderde buitengerechtelijke incassokosten overweegt het gerecht het volgende. Door [eiser] is voldoende gesteld en gebleken dat er daadwerkelijk en in redelijkheid buitengerechtelijke incassokosten zijn gemaakt. Dat (een deel) van die handelingen mede betrekking hadden op de kwestie van de broer van [eiser] vanwege de gelijkenissen van de twee kwesties, kan op zichzelf niet tot een ander oordeel leiden. De buitengerechtelijke incassokosten zullen worden toegewezen, met dien verstande dat het gerecht aanleiding ziet tot matiging van het gevorderde bedrag conform het (nieuwe) Procesreglement 2016 en wel tot 1 ½ punt van het voor deze zaak geldende liquidatietarief, bedragende NAf 2.250,00 (1 ½ x 1.500) gedeeld door twee in verband met de samenhang tussen deze zaak en de zaak van de broer van [eiser] dus NAf 1.125,00. ECLI:NL:OGEAC:2016:78

↑