RBNHO 010426 vordering tot vergoeding bgk op Poolse WAM-ass na cessie; uren onredelijk; volgt afwijzing

4.1.

Dit geschil heeft een internationaal karakter omdat Agro is gevestigd in Polen. De kantonrechter zal daarom eerst beoordelen of de Nederlandse rechter bevoegd is om van de vordering van [eiser] kennis te nemen. De vordering van [eiser] is gebaseerd op onrechtmatige daad, namelijk een ongeval in het verkeer. Dat betekent dat de Verordening Brussel I bis2 van toepassing is (hierna: de Verordening).

4.2.

In Afdeling 3 van de Verordening is de bevoegdheid in verzekeringszaken geregeld. In deze zaak gaat het niet om de vordering van de verzekeringnemer, de verzekerde, de begunstigde, of de getroffene die rechtstreeks zijn vordering tegen de verzekeraar instelt, maar om de vordering van [eiser] tegen de verzekeraar. Zij heeft die vordering van haar cliënten - degenen die de schade hebben geleden - overgedragen gekregen. Daarom kan voor de bevoegdheid van de rechter niet worden aangesloten bij de woonplaats van de eiser.3 Maar de verzekeraar kan ook worden opgeroepen voor het gerecht van de plaats waar het schadebrengende feit zich heeft voorgedaan, indien het geschil een aansprakelijkheidsverzekering betreft.4 Het verkeersongeval heeft zich voorgedaan in Beverwijk. Daarom is de kantonrechter van deze rechtbank bevoegd om van de vordering van [eiser] tegen Agro kennis te nemen.

4.3.

De vraag welk recht van toepassing is, moet worden beantwoord op grond van het Verkeersongevallenverdrag.5 Het ongeval heeft in Nederland plaatsgevonden. Daarom is Nederlands recht van toepassing.6

4.4.

Agro stelt zich op het standpunt dat [eiser] een vordering heeft van hoogstens een bedrag van € 617,50. Zij wijst daarvoor op de akten van cessie, waarbij de cliënten van [eiser] volgens Agro hebben beoogd een vordering van € 3.117,63 aan [eiser] over te dragen. Agro heeft een bedrag van € 2.500 aan buitengerechtelijke kosten vergoed, zodat een bedrag van € 617,63 resteert.

4.5.

In de afzonderlijke akten van cessie van 3 maart 2025 hebben elk van de cliënten van [eiser] een vordering op Agro van buitengerechtelijke kosten tot € 3.117,60 overgedragen aan [eiser]. De cliënten waren beiden het slachtoffer van het verkeersongeval, [eiser] heeft aan beide cliënten gezamenlijk rechtsbijstand verleend onder één dossiernummer, en heeft voor haar werkzaamheden één declaratie opgesteld. De cliënten van [eiser] hebben daarom alleen gezamenlijk een vordering op Agro tot vergoeding van buitengerechtelijke kosten. De kantonrechter is daarom van oordeel dat beide afzonderlijke akten van cessie zo moeten worden uitgelegd, en [eiser] die akten ook zo zal hebben begrepen, dat de cliënten van [eiser] hebben bedoeld hun gezamenlijke vordering tot vergoeding van buitengerechtelijke kosten tot een bedrag van € 3.117,63 aan [eiser] over te dragen. [eiser] heeft immers niet gesteld en het is ook niet gebleken dat haar cliënten elk een vordering van € 3.117,63 hadden tot vergoeding van buitengerechtelijke kosten. Dat zou ook niet te rijmen zijn met de factuur van [eiser] van in totaal € 3.735,27 voor de verleende rechtsbijstand aan beide cliënten samen.

4.6.

Omdat [eiser] een vordering tot een bedrag van € 3.117,63 overgedragen heeft gekregen, en Agro daarna een bedrag van € 2.500 heeft betaald aan [eiser], stelt Agro terecht dat [eiser] op dit moment nog rechthebbende is op een vordering van ten hoogste € 617,63. Voor het meerdere dat [eiser] in deze procedure heeft gevorderd, zal de kantonrechter haar daarom niet-ontvankelijk verklaren in haar vordering.

4.7.

Agro is aansprakelijk voor het verkeersongeval en moet daarom de schade vergoeden die de cliënten van [eiser] als gevolg van dat ongeval hebben geleden. De kosten die de cliënten van [eiser] hebben gemaakt voor rechtsbijstand behoren tot die schade, maar alleen als het inroepen van die rechtsbijstand redelijk was en de gemaakte kosten redelijk zijn.7 [eiser] heeft de vordering tot vergoeding van deze buitengerechtelijke kosten van haar cliënten overgedragen gekregen, zodat zij deze vordering in deze procedure kan instellen. Zoals hiervoor is overwogen, kan (het restant van) die vordering niet meer bedragen dan € 617,63.

4.8.

Partijen zijn het erover eens dat het inroepen van de rechtsbijstand redelijk was. Maar Agro meent dat de door [eiser] gemaakte kosten, voor zover die het door haar betaalde bedrag van € 2.500 te boven gaan, niet redelijk zijn. De kantonrechter geeft Agro daarin gelijk. Dat betekent dat de kantonrechter de vordering tot betaling van € 617,63 aan buitengerechtelijke kosten zal afwijzen. De kantonrechter zal dat hierna uitleggen.

4.9.

Het dossier van de cliënten van [eiser] is behandeld door mr. Akaröz. Volgens Agro is zowel het uurtarief van € 245 (exclusief btw) als de inrekening gebrachte tijdsbesteding onredelijk. De kantonrechter laat in het midden of het uurtarief van mr. Akaröz bovenmatig is, omdat de kantonrechter van oordeel is dat, uitgaande van dat uurtarief, het aantal gedeclareerde uren (12,6) voor de behandeling van het dossier van de cliënten van [eiser] onredelijk is. Het bedrag van € 2.500 dat Agro heeft betaald zijn redelijke kosten voor de verleende rechtsbijstand en het meerdere dat [eiser] vordert, beoordeelt de kantonrechter als niet redelijk.

4.10.

Bij het gehanteerde uurtarief kan een gespecialiseerde advocaat in het letselschaderecht worden verwacht. Bij een dergelijke specialisatie past een voortvarende behandeling van een dossier. De kantonrechter neemt verder in aanmerking dat geen sprake is geweest van een complex of bewerkelijk dossier. Avus heeft immers de aansprakelijkheid direct erkend, zodat dat geen punt van discussie is geweest tussen partijen. Het overleg tussen partijen over de schade ging over niet meer dan het opstellen en aanpassen van een schadestaat en het doen van enkele regelingsvoorstellen, zonder nadere medische onderbouwing of zonder dat medisch onderzoek is uitgevoerd.

4.11.

Agro heeft per geschreven werktijd uiteengezet dat en waarom [eiser] relatief veel tijd in rekening heeft gebracht voor het opstellen en lezen van steeds korte emailberichten en eenvoudige schadestaten. Zij stelt dat Avus het emailbericht van 10 juli 2023 zelfs nooit heeft ontvangen en dat dat bericht bovendien dateert van voor de aansprakelijkstelling, die Avus pas op 14 juli 2023 heeft ontvangen. [eiser] heeft in reactie daarop niet nader toegelicht waarom de door haar opgevoerde (ruime) tijdbesteding toch redelijk en noodzakelijk was. Zij stelt slechts dat Agro zich in haar analyse heeft beperkt tot de contactmomenten tussen [eiser] en Avus, terwijl [eiser] ook dossierstudie verrichtte en contact onderhield met haar cliënten.

4.12.