GHDHA 270126 AOV, (bekendheid met) kruisbandletsel knie op 11 jarige leeftijd voorshands bewezen; hof laat appellant toe tot tegenbewijs

Het hof komt tot het oordeel dat niet vaststaat dat Allianz bij bekendheid met de feiten uit 2001 en 2006 feiten andere voorwaarden zou hebben gesteld. Verder acht het hof voorshands bewezen dat [appellant] in het verleden letsel aan de kruisband van zijn linkerknie heeft opgelopen en dat hij dat wist of behoorde te weten. Het hof laat [appellant] toe om tegenbewijs te leveren. Hierover wordt het volgende overwogen.

Slijmbeursontsteking in 2001 en röntgenopname in 2006

Het hof laat in het midden of [appellant] deze feiten had moeten melden en daarmee de vraag of hij zijn mededelingsplicht heeft geschonden. Het hof is namelijk, anders dan de rechtbank, van oordeel dat niet vaststaat dat Allianz bij bekendheid met de feiten uit 2001 en 2006 de verzekering alleen zou hebben geaccepteerd met een uitsluitingsclausule voor de linkerknie (artikel 7:930 lid 3 BW). Dat Allianz bij bekendheid met de feiten vóór het sluiten van de verzekeringsovereenkomst een röntgenopname zou hebben laten maken van de linkerknie van [appellant], heeft [appellant] niet betwist. Allianz heeft in het licht van de betwisting van [appellant] echter onvoldoende gemotiveerd gesteld dat beoordeling van die röntgenopname tot een uitsluitingsclausule voor de linkerknie zou hebben geleid. Op 24 oktober 2012 – en dus ruim zeventien maanden na aanvang van de verzekering – zijn röntgenopnamen gemaakt van de linkerknie van [appellant]. Uit het rapport van dr. Ph.J. Edixhoven van 20 juni 2017 (p. 5) blijkt dat die röntgenopnamen slechts minimale afwijkingen en een beetje sclerose toonden:

“De AP-opname en de poortopname tonen een minimale afname van de mediale gewrichtsspleet en wat osteofytvorming aldaar, een beetje sclerose subchondraal. De laterale opname is een opname in lichte buigstand, waarbij geen duidelijke afwijking zichtbaar is behalve wat meer dan normaal sclerose subchondraal vooral mediaal.”

Allianz heeft zelf ook bevestigd dat de röntgenopnamen die in 2012 zijn gemaakt niet deden vermoeden dat sprake was van ernstige afwijkingen, maar dat pas op de MRI-scan (die volgde op het röntgenonderzoek) de ware problematiek zichtbaar werd.1 Dat Allianz al bij minimale afwijkingen en een beetje sclerose tot het opnemen van een uitsluitingsclausule was overgegaan, heeft zij onvoldoende gemotiveerd – nog los van de vraag of die afwijkingen en sclerose meer dan zeventien maanden eerder ook al zichtbaar zouden zijn geweest.

[appellant] heeft nog betoogd dat Allianz de feiten uit 2001 en 2006 te laat aan haar afwijzing ten grondslag heeft gelegd. Gelet op voorgaand oordeel, laat het hof dit betoog onbesproken.

Letsel aan kruisband

Op 19 juli 2012 is [appellant] gezien door [huisarts] (apotheekhoudend huisarts) naar aanleiding van de klachten aan zijn linkerknie. [huisarts] heeft [appellant] verwezen naar de poli orthopedie. In de verwijsbrief van 20 juli 2012 staat onder “Relevante journaalregels”:

“Vroeger OK’s aan die knie, toen ook vocht eruit gehaald.”

Vervolgens is [appellant] op 24 oktober 2012 gezien door [orthopeed] (orthopeed). Op een polikaart heeft [orthopeed] met de hand aantekeningen gemaakt. Hoewel die aantekeningen niet allemaal even goed leesbaar zijn, staat naar het oordeel van het hof in ieder geval vast dat de aantekeningen beginnen met de woorden “op 11jr lft scopie van li. knie”, wat zou staan voor: op 11-jarige leeftijd scopie van linkerknie. Die lezing van de aantekeningen sluit aan bij de inhoud van de e-mail van [orthopeed] van 29 augustus 2018, waarin hij schreef:

“Bij het eerste polibezoek heeft hijzelf [lees: [appellant]; toevoeging hof] tijdens de anamnese verteld dat hij op 11 jarige leeftijd aan zijn knie geopereerd is geweest en dat er sprake zou zijn van een kruisband scheur.”

[appellant] heeft de vraag opgeworpen of die e-mail wel van [orthopeed] afkomstig is (omdat de afzender ontbreekt). Echter, voor zover dat al als betwisting moet worden aangemerkt, heeft hij die betwisting onvoldoende gemotiveerd, zeker gelet op de inhoud van de brief van 17 augustus 2020 waarvan als onbetwist vaststaat dat die van [orthopeed] afkomstig is:

“In de verwijzing [van [huisarts]; toevoeging hof] wordt vermeld vroegere operatie aan de knie met daar ook vocht uitgehaald. […] De informatie dat het geheel op 11-jarige leeftijd is is geweest meld ik tijdens mijn anamnese met de patient. Gezien deze informatie niet in de verwijsbrief stond neem ik aan dat ik deze informatie destijds van patient zelf heb vernomen.”

Na het bezoek aan [orthopeed] zijn (op 24 oktober 2012) röntgenopnamen en (op 30 oktober 2012) een MRI-scan gemaakt van de linkerknie van [appellant]. De radioloog schreef in zijn verslag bij de MRI-scan:

“Diagnoses: op 11-jarige leeftijd uitgebreid knieletsel gehad. Momenteel recidiveert hydrops. Achterste kruisbandlaesie? Meniscuslaesie?”

Dr. Edixhoven heeft in 2017 kennisgenomen van de MRI-scan. In voormeld rapport van 20 juni 2017 (zie hiervoor, 5.5) komt hij tot de conclusie dat uit die scan volgt dat sprake moet zijn van “ernstig ligamentair letsel uit een ver verleden, met gonartrose”. Ter zitting heeft Allianz toegelicht dat ligamentair letsel verwijst naar letsel aan de kruisband. [appellant] heeft dat niet weersproken. Tot slot is opmerkelijk dat op de verwijsbrief van [huisarts] van 20 juli 2012 (zie hiervoor, 5.8) handgeschreven staat:

“Geen informatie gevonden over knietrauma in ± 1990 na val uit boom.”

Allianz heeft opgemerkt dat een val uit een boom goed zou kunnen passen bij wat [appellant] op 24 oktober 2012 blijkens de polikaart aan [orthopeed] zou hebben verteld, evenals het jaartal van 1990; [appellant] (geboren in 1978) was rond 1990 namelijk 11 jaar oud.

Het hof zal [appellant] toelaten tegenbewijs te leveren tegen de voorshands bewezen geachte stelling dat [appellant] vóór het aangaan van de verzekeringsovereenkomst letsel heeft opgelopen aan de kruisband van zijn linkerknie en dat hij dat wist of behoorde te weten.

Verdere beslissingen aangehouden