RBNHO 050126 opgevoerde (53 i.p.v. 25 km/u) snorfiets en slecht zichtbare voetganger; voetganger overleden; geen overmacht snorfietser; 80% ES na bill. corr.

4.1.

[verzoekster] heeft zich tot de rechtbank gewend met een verzoek als bedoeld in artikel 1019w van het Wetboek van Burgerlijke rechtsvordering (Rv). In dit artikel is de mogelijkheid van een deelgeschilprocedure opgenomen. De deelgeschilprocedure biedt betrokkenen bij een geschil over schade als gevolg van dood of letsel in de buitengerechtelijke onderhandelingsfase een eenvoudige en snelle toegang tot de rechter, om de totstandkoming van een minnelijke regeling te bevorderen. In verband hiermee moet de rechtbank eerst beoordelen of de verzochte beslissing kan bijdragen aan de totstandkoming van een vaststellingsovereenkomst. Als dit onvoldoende het geval is, moet het verzoek worden afgewezen (artikel 1019z Rv).

4.2.

In dit geval verschillen partijen – kort gezegd – van mening over de vraag of Unigarant (een deel van) de schade die [verzoekster] als gevolg van de aanrijding heeft geleden en nog zal lijden moet vergoeden. Met een oordeel hierover kan de ontstane impasse tussen partijen worden doorbroken en kunnen de onderhandelingen in principe worden voortgezet. Dit betekent dat de rechtbank het verzoek inhoudelijk zal bespreken.

4.3.

Bij het ongeval waar het in deze zaak over gaat waren een gemotoriseerde ( [verzoekster] ) en een ongemotoriseerde ( [de overledene] ) verkeersdeelnemer betrokken. Voor deze situatie is in beginsel artikel 185 WVW geschreven. Omdat [verzoekster] als gemotoriseerde verkeersdeelnemer een verzoek tot schadevergoeding heeft ingediend, moeten de geschilpunten worden beoordeeld aan de hand van artikel 6:162 BW, waarbij geldt dat artikel 185 WVW reflexwerking heeft.

4.4.

De reflexwerking van artikel 185 WVW houdt in dat bij een aanrijding tussen een gemotoriseerde en een ongemotoriseerde verkeersdeelnemer, waarbij schade aan de gemotoriseerde verkeersdeelnemer ontstaat, de schade, ook als de ongemotoriseerde verkeersdeelnemer schuld heeft aan de aanrijding, in beginsel voor een gedeelte voor rekening blijft van de gemotoriseerde verkeersdeelnemer. Dit is anders als sprake is van overmacht aan de zijde van de gemotoriseerde verkeersdeelnemer. Dan is de ongemotoriseerde verkeersdeelnemer aansprakelijk. Is geen sprake van overmacht, dan blijft in beginsel steeds een gedeelte van de schade van de gemotoriseerde verkeersdeelnemer voor zijn eigen rekening. Het antwoord op de vraag voor wélk gedeelte, hangt af van de causaliteitsafweging die in het kader van artikel 6:101 BW dient te worden gemaakt, waarna de in dat artikel opgenomen billijkheidscorrectie aan de orde kan komen.

4.5.

4.6.

4.7.

Dit betekent dat de schade in beginsel voor een gedeelte voor rekening blijft van [verzoekster] . Voor welk gedeelte hangt af van de causaliteitsafweging en eventuele billijkheidscorrectie die in het kader van artikel 6:101 BW dient te worden gemaakt.

4.8.

Bij de causaliteitsverdeling wordt de schade verdeeld in evenredigheid met de mate waarin de aan ieder toe te rekenen omstandigheden tot de schade hebben bijgedragen. Het gaat dus om de vraag in welke mate het handelen van [de overledene] en anderzijds het rijgedrag van [verzoekster] aan het ontstaan van het ongeval hebben bijgedragen.

4.9.

4.10.

De rechtbank is van oordeel dat de fouten van [verzoekster] aanzienlijk meer hebben bijgedragen aan het ontstaan van het ongeval dan de fouten van [de overledene] . Dit leidt tot de slotsom dat de fouten van [de overledene] voor 15% heeft bijgedragen aan het ontstaan van het ongeval en de fouten van [verzoekster] voor 85%.

4.11.

Vervolgens dient de vraag te worden beantwoord of de billijkheidscorrectie tot een andere verdeling dan de causale verdeling leidt. Voor toepassing van die correctie moet het gaan om de aanwezigheid van specifieke, individuele omstandigheden die tot gevolg hebben dat de billijkheid een andere verdeling eist dan de uitkomst van de beoordeling op basis van causaliteit. Daarbij moet rekening worden gehouden met onder andere de mate en ernst van verwijtbaarheid van de over en weer gemaakte fouten, de ernst van het letsel en het al dan niet verzekerd zijn.

4.12.

In dit kader heeft [verzoekster] aangevoerd dat zij als gevolg van het ongeval zeer ernstig letsel heeft opgelopen waar zij nog altijd veel last van heeft, waaronder aangezichtsfracturen en ernstig tandletsel. In de toekomst zal zij nog verschillende medische behandelingen moeten ondergaan. Ook ervaart zij als gevolg van het ongeval psychische klachten. Ten tijde van het ongeval was [verzoekster] slechts zeventien jaar oud en is zij gezien de ernst van het letsel op haar jeugdige leeftijd zwaar getroffen door het ongeval. De impact van het ongeval heeft ook gevolgen gehad voor de studie van [verzoekster] en zij heeft studievertraging opgelopen. Ten slotte heeft [verzoekster] aangevoerd dat zij niet is verzekerd voor de door haar geleden schade.

4.13.

De rechtbank ziet in wat [verzoekster] heeft aangevoerd – haar jeugdige leeftijd, de ernst van het letsel dat zij heeft opgelopen en de gevolgen voor de studie, in combinatie met het feit dat zij niet (volledig) verzekerd is voor haar schade – aanleiding om de vastgestelde causale verdeling met toepassing van de billijkheidscorrectie zodanig te corrigeren dat Unigarant gehouden is 20% van de schade van [verzoekster] te vergoeden.

4.14.

Het voorgaande leidt tot de conclusie dat de onder a. verzochte verklaring voor recht dat sprake is van overmacht zal worden afgewezen. Wel zal de rechtbank de causale verdeling bepalen, in de zin dat de rechtbank voor recht zal verklaren dat Unigarant aansprakelijk is voor 20% van de schade van [verzoekster] en dat 80% van de schade van [verzoekster] dus voor haar eigen rekening blijft. De onder b. verzochte verklaring voor recht zal worden toegewezen, in die zin dat de rechtbank voor recht zal verklaren dat Unigarant gehouden is om 20% van de geleden en nog te lijden materiële en immateriële schade van [verzoekster] te vergoeden. Uit wat hiervoor is overwogen volgt dat het tegenverzoek van Unigarant zal worden afgewezen.

4.15.

De rechtbank moet op grond van artikel 1019aa lid 1 Rv de kosten van de deelgeschilprocedure begroten. Bij de begroting van de kosten moet de rechtbank de redelijke kosten als bedoeld in artikel 6:96 lid 2 Burgerlijk Wetboek (BW) in aanmerking nemen. Daarbij moet de rechtbank de dubbele redelijkheidstoets hanteren; zowel het inroepen van de rechtsbijstand als de daarvoor gemaakte kosten moeten redelijk zijn.

4.16.

[verzoekster] maakt aanspraak op € 8.004,15 inclusief btw, te vermeerderen met het griffierecht en de wettelijke rente.

4.17.

De rechtbank stelt vast dat Unigarant geen verweer heeft gevoerd tegen het aantal gedeclareerde uren of het gehanteerde uurtarief, zodat de rechtbank de totale kosten zal begroten zoals verzocht.

4.18.

De redelijke kosten voor het opstellen van het verzoekschrift en de verdere behandeling van de zaak als bedoeld in artikel 6:96 lid 2 BW zullen door de rechtbank worden begroot op 27 uren × € 245,00 exclusief btw, dus op € 6.615,00 exclusief btw. Inclusief btw gaat het dus om een bedrag van € 8.004,15. Vermeerderd met het griffierecht van € 331,00 bedragen de kosten van het deelgeschil in totaal € 8.335,15.

4.19.

De rechtbank overweegt dat, indien de schadevergoedingsplicht op grond van artikel 6:101 BW evenredig met de mate van eigen schuld van de benadeelde wordt verminderd, ook de verplichting om de in artikel 6:96 lid 2 BW bedoelde kosten te vergoeden in beginsel in dezelfde mate verminderd dient te worden. Dit geldt ook voor de kosten van de behandeling van het deelgeschil, nu deze op grond van artikel 1019aa Rv hebben te gelden als kosten als bedoeld in artikel 6:96 lid 2 BW. Eerder in deze beschikking is bepaald dat Unigarant 20% van de schade van [verzoekster] dient te vergoeden. Dit betekent dat Unigarant ook 20% van de kosten van de behandeling van het deelgeschil, derhalve een bedrag van € 1.667,03, aan [verzoekster] dient te vergoeden.