RBZWB 200526 beroepsfout advocaat bij klacht tegen geschillencommissie zkh; berisping bij RvD, maar schade komt niet vast te staan

4.1.

Tussen partijen is een overeenkomst van opdracht tot stand gekomen, waarbij [gedaagde] [eiser] juridisch heeft bijgestaan in het kader van een letselschadezaak tegen het [ziekenhuis] . Bij het verrichten van deze werkzaamheden moet [gedaagde] als advocaat de zorg van een goed opdrachtnemer in acht nemen.1 In deze zaak gaat het om de vraag of [gedaagde] de zorgvuldigheid in acht heeft genomen die van een redelijk handelend en redelijk bekwaam vakgenoot in de gegeven omstandigheden mag worden verwacht.

4.2.

[eiser] stelt dat [gedaagde] beroepsfouten heeft gemaakt. Deze bestaan uit het niet bevestigen van de inhoud van de opdracht aan [eiser] , [eiser] niet bijstaan bij het opstellen van de schadestaat, het niet aanwezig zijn bij de zitting bij de Geschillencommissie en het niet (goed) informeren van [eiser] over de fatale beroepstermijn tegen de beslissing van de Geschillencommissie. [eiser] verwijst daarbij naar de beslissing van de Raad van Discipline van 17 oktober 2022, waarin is geoordeeld dat [gedaagde] op deze punten niet die zorgvuldigheid heeft betracht die van een redelijk handelend advocaat verwacht mag worden.

4.3.

Vast staat dat [eiser] de procedure bij de Geschillencommissie al was gestart op het moment dat hij bij [gedaagde] kwam voor juridische bijstand. [eiser] had toen zelf al een klacht ingediend bij de Geschillencommissie en hiervoor een schadestaat opgesteld. [gedaagde] heeft aangevoerd dat hij alleen de opdracht had om [ziekenhuis] aansprakelijk te stellen via een aparte civiele procedure. Volgens hem was het daarbij duidelijk dat hij [eiser] niet bijstond in de procedure bij de Geschillencommissie, want hij zou daarvoor ook een aparte toevoeging moeten aanvragen. Ook heeft hij aangevoerd dat hij pas later hoorde dat er een procedure speelde bij de Geschillencommissie, maar dit alles wordt door [eiser] betwist.

4.4.

De kantonrechter begrijpt dat er tussen partijen onduidelijkheid is ontstaan over de vraag of [gedaagde] [eiser] ook bijstond in de procedure bij de Geschillencommissie. De kantonrechter is van oordeel dat deze onduidelijkheid voor rekening van [gedaagde] komt. Van een redelijk handelend advocaat mag verwacht mocht worden dat hij de inhoud van de opdracht aan zijn cliënt bevestigt. Niet gebleken is dat [gedaagde] de inhoud van de opdracht duidelijk aan [eiser] heeft gecommuniceerd. Mede hierdoor is het niet duidelijk of [gedaagde] [eiser] zou bijstaan bij het opstellen van de schadestaat en het bijwonen van de zitting bij de Geschillencommissie. Hiermee heeft [gedaagde] niet zorgvuldig gehandeld.

4.5.

Over het niet informeren van [eiser] over de beroepstermijn tegen de beslissing van de Geschillencommissie heeft [gedaagde] ter zitting nog het volgende aangevoerd. [gedaagde] stelt dat hij, onder meer in zijn brief van 26 mei 2021, heeft aangegeven dat de rechter de uitspraak van de Geschillencommissie in beroep marginaal zou toetsen. Het aansprakelijk stellen van het [ziekenhuis] in een aparte civiele procedure achtte hij niet raadzaam. Om die reden heeft hij [eiser] geadviseerd om in gesprek te gaan met het [ziekenhuis] over het treffen van een financiële regeling. Volgens [gedaagde] heeft [eiser] in zijn brief van 31 mei 2021 deze strategie van [gedaagde] bevestigd, maar de kantonrechter gaat niet mee in het standpunt van [gedaagde] dat uit dit e-mailbericht volgt dat [eiser] heeft afgezien van een eventueel beroep van de uitspraak van de Geschillencommissie. [gedaagde] benoemt in zijn brief van 26 mei 2021 twee zaken, namelijk verjaring en marginale toetsing door de rechter, maar hij geeft daarbij niet duidelijk aan dat het hierbij gaat om twee verschillende procedures. Het lag naar het oordeel van de kantonrechter op de weg van [gedaagde] om als redelijk handelend advocaat [eiser] duidelijk te informeren over de verschillende (beroeps- danwel verjarings)termijnen in beide procedures en dit heeft hij niet gedaan. De omstandigheid dat [eiser] vervolgens op 7 juni 2021, binnen de beroepstermijn van de uitspraak van de Geschillencommissie, [gedaagde] verzocht heeft om zijn werkzaamheden te staken, maakt dit niet anders.

4.6.

Gelet op het voorgaande oordeelt de kantonrechter dat [gedaagde] niet de zorg van een goed opdrachtnemer in acht heeft genomen.

4.7.

De vraag is vervolgens of het voorgaande meebrengt dat [gedaagde] hiervoor een schadevergoeding verschuldigd is. Daarvoor moet eerst vast komen te staan dat als [gedaagde] wel de zorg van een goed opdrachtnemer in acht zou hebben genomen, [eiser] in zijn zaak bij de Geschillencommissie gelijk had gekregen.

4.8.

De kantonrechter stelt voorop dat als [gedaagde] [eiser] de inhoud van de opdracht wel aan [eiser] had bevestigd, dan was het voor [eiser] duidelijk geweest dat [gedaagde] hem wel of niet zou bijstaan in de zaak bij de Geschillencommissie. Voor zover er van uit zou worden gegaan dat [gedaagde] [eiser] wel zou bijstaan in de procedure bij de Geschillencommissie, is het de vraag in hoeverre dat invloed zou hebben gehad op de inhoudelijke behandeling en uitkomst van de zaak.

4.9.

Ter zitting heeft [gedaagde] heeft toegelicht dat hij tegen [eiser] heeft gezegd dat hij de schadestaat keurig had opgesteld met de bijbehorende kosten. Aan het feitelijke verhaal van [eiser] over zijn klachten over het [ziekenhuis] had [gedaagde] verder niets kunnen veranderen. Als het gaat om de inhoudelijke beoordeling van de zaak en de vraag of bijstand door [gedaagde] hierin verschil had kunnen maken overweegt de kantonrechter als volgt. In die procedure ging het om de vraag of er sprake is van een toerekenbare tekortkoming in de nakoming van de behandelovereenkomst door het [ziekenhuis] . De Geschillencommissie heeft geoordeeld dat hier geen sprake van was en om die reden is de vordering van [eiser] tot schadevergoeding afgewezen. Naar het oordeel van de kantonrechter heeft de Geschillencommissie de klachten van [eiser] gemotiveerd heeft afgewezen. Zo heeft [eiser] bij de Geschillencommissie onder meer geklaagd over dat er geen overleggen hebben plaatsgevonden met de viroloog over vervangende medicatie, maar gebleken is dat deze wel hebben plaatsgevonden. Het verwijt dat er geen nieuwe medicatie aan hem is voorgehouden is het gevolg geweest van zorgvuldige afwegingen, waarbij rekening is gehouden met zijn medische situatie en zijn therapie- en medicatieontrouw in het verleden. [eiser] was het niet eens met een behandeling door een assistente, maar dat heeft hij niet op tijd aangegeven, zodat het [ziekenhuis] niet de gelegenheid heeft gekregen om daar iets mee te doen. Ook is niet gebleken dat het [ziekenhuis] onzorgvuldig heeft gehandeld door [eiser] conform protocol te verwijzen naar de huisarts toen hij klaagde over een bultje op zijn hand. Volgens [gedaagde] stond [eiser] niet sterk in zijn zaak en daarom heeft hij [eiser] ook afgeraden om te procederen. Nu [eiser] verder niet heeft toegelicht waarom hij denkt dat hij wel gelijk zou hebben gekregen, heeft de kantonrechter hier ook geen verdere aanknopingspunten voor. Dat [eiser] gelijk zou hebben gekregen in zijn zaak bij de Geschillencommissie als hij was bijgestaan door [gedaagde] komt dus niet vast te staan.

4.10.

Gelet op het voorgaande is het ook niet aannemelijk dat [eiser] in een eventueel beroep van de uitspraak van de Geschillencommissie inhoudelijk (alsnog) gelijk had gekregen. [gedaagde] heeft hierbij toegelicht dat de rechter de uitspraak in beroep slechts nog marginaal toetst. Dat is ook de reden geweest waarom hij [eiser] heeft geadviseerd om in gesprek te gaan met het ziekenhuis voor het treffen van een financiële regeling. Ter zitting heeft [gedaagde] nog eens benadrukt dat dit nog steeds een optie is voor [eiser] .