RBMNE 090726 kostenverdeling na vdo; conclusie psychiater niet eenduidig; kosten voor SO; vooralsnog niet voor SVI-ass.

2.1

Omdat de kosten van het deskundigenonderzoek op grond van artikel 199 lid 3 Rv door de griffier ten laste van ’s Rijks kas is gebracht, dient op grond van artikel 205 lid 2 Rv (oud) te worden vastgesteld welk deel van het loon van de deskundige door elk van de partijen dient te worden gedragen. Het loon van mw. D. Neumann bedraagt € 4.549,60 inclusief 21% BTW.

2.2

Artikel 205 lid 2 Rv (oud) beantwoordt niet de vraag wie de meest gerede partij is om in de kosten van een deskundigenbericht te worden veroordeeld en ook de parlementaire geschiedenis biedt hierover geen duidelijkheid. Tijdens de parlementaire behandeling heeft de minister wel aangegeven geen inbreuk te willen plegen op het beginsel dat de verliezende partij de kosten draagt, maar als geen bodemprocedure volgt of aansprakelijkheid buiten rechte wordt erkend, blijft onduidelijk wie de “verliezende partij” is. Het past de rechtbank in beginsel ook niet om zich, in het kader van de beslissing die op grond van artikel 205 lid 2 Rv over de kosten moet worden genomen, uit te laten over de mogelijke aansprakelijkheid, nu het debat daarover nog niet is gevoerd en partijen dat – kennelijk – ook (nog) niet ten overstaan van een rechter wensen te voeren.

2.3

In deze zaak overweegt de rechtbank als volgt. NN is als SVI-verzekeraar gehouden schade als gevolg van het ongeval te vergoeden. Niet omdat NN de aansprakelijke partij is, maar omdat de SVI dekking biedt voor schade die [verzoeker] als gevolg van het ongeval heeft gehad. Uit de door dr. Neumann verrichte expertise volgt (nog) geen eenduidige conclusie. Dr. Neumann heeft in haar rapport aangeven dat er een indirect verband kan worden gelegd tussen de klachten enerzijds en het ongeval in 2015 anderzijds. De psychische klachten zijn pas later ontstaan en zijn mede het gevolg van een reeds langer bestaande persoonlijkheidsstoornis. Met deze stand van zaken en gelet op de eerdere overweging dat het de rechtbank in deze fase van de procedure niet past conclusies over de aansprakelijkheid te trekken, kan niet worden gezegd wie nu de ‘verliezende partij’ is. De rechtbank zal daarom op dit moment niet afwijken van de hoofdregel van artikel 195 Rv dat de verzoekende partij de kosten moet dragen. Dat betekent dat de kosten van het onderzoek door de deskundige door [verzoeker] betaald moeten worden.

2.4

[verzoeker] heeft nog twee uitspraken aangehaald, namelijk ECLI:NL:HR:2015:586 en ECLI:NL:HR:2003:AF7423. Die uitspraken hebben echter betrekking op kosten die ten laste komen van de aansprakelijke partij. NN is zoals al overwogen in 2.3 niet de aansprakelijke partij. De uitspraken bieden daarom geen aanknopingspunt om tot het oordeel te komen dat NN de kosten van de deskundige moet betalen.

2.5

De hoogte van het voorschot was € 3.581,60. Er is nog een aanvullend voorschot verstrekt van € 800. In totaal gaat het om € 4.381,60. Die kosten zijn ten laste gekomen van ’s Rijks kas. De eindnota bedraagt € 4.549,60 inclusief 21% BTW. Het verschil tussen de begroting en de eindnota is € 168. Dat bedrag zal [verzoeker] aan dr. Neumann moeten betalen. Het bedrag van € 4.381,60 zal [verzoeker] moeten voldoen aan de griffier van de rechtbank. Hij zal daarvoor een nota ontvangen.