RBZWB 150726 toegewezen cf verzoek: 24 uur (incl. 4 uur zitting) x € 275 + 21% = € 7.986

5.1.

[verzoekende partij] heeft een verzoek als bedoeld in artikel 1019w Rv bij de rechtbank ingediend. In dit artikel is de mogelijkheid van een deelgeschilprocedure opgenomen. De deelgeschilprocedure is bedoeld voor de situatie waarin partijen het op bepaalde punten niet eens kunnen worden, waardoor de buitengerechtelijke onderhandelingen worden belemmerd. Een partij (of partijen gezamenlijk) kunnen in een deelgeschilprocedure de rechter verzoeken op die geschilpunten te beslissen, zodat zij vervolgens verder kunnen met buitengerechtelijke onderhandelingen, met als uiteindelijke doel het sluiten van een vaststellingsovereenkomst. Als dit doel onvoldoende kan worden bereikt, moet het verzoek worden afgewezen. Een zaak is ook niet geschikt voor de deelgeschilprocedure als feitelijk het gehele geschil aan de rechter wordt voorgelegd.

5.2.

Volgens Unigarant is de zaak niet geschikt voor behandeling in deelgeschil. Partijen zijn het niet eens over de situatie van [verzoekende partij] vóór en zonder ongeval, zodat de eventuele schade nog niet kan worden bepaald. Dat geschil blijft in de weg staan aan een vaststellingsovereenkomst, ook als beslist wordt op de verzoeken van [verzoekende partij] , aldus Unigarant.

5.3.

De rechtbank oordeelt dat de zaak zich leent voor behandeling in deelgeschil. Dat er naast het geschil dat [verzoekende partij] aan de rechter voorlegt nog andere geschilpunten zijn, betekent niet dat een beslissing op het voorliggende geschilpunt een vaststellingsovereenkomst niet dichterbij kan brengen. Met een oordeel over de restverdiencapaciteit van [verzoekende partij] wordt één geschilpunt beslecht en kunnen partijen verder onderhandelen om te bezien of een totale regeling tot de mogelijkheden behoort. Zekerheid over het bereiken daarvan is geen voorwaarde om een deelgeschilprocedure te kunnen starten. Dit betekent dat de rechtbank het verzoek inhoudelijk zal beoordelen.

5.4.

[verzoekende partij] verzoekt de rechtbank primair om te oordelen dat hij geen restverdiencapaciteit meer heeft. [verzoekende partij] verwijst naar de diverse rapporten en verslagen van (arbeids)deskundigen waaruit de ernst en de omvang van de klachten en beperkingen die hij ervaart blijken. Deskundigen zien geen reële mogelijkheid om [verzoekende partij] te begeleiden naar betaald werk, behalve naar werk in een beschutte werkomgeving. Dit is volgens [verzoekende partij] geen arbeid tegen loonwaarde, zodat zijn restverdiencapaciteit nihil is.

5.5.

Unigarant voert verweer. Volgens Unigarant kan op basis van de stukken niet de conclusie worden getrokken dat [verzoekende partij] geen verdiencapaciteit meer heeft. Partijen kunnen niet van cognitieve klachten en beperkingen uitgaan, terwijl dat nu vooral als de beperkende factor voor betaalde arbeid wordt gezien, aldus Unigarant.

5.6.

De rechtbank oordeelt dat uit de diverse rapporten en verslagen van deskundigen in het dossier blijkt dat [verzoekende partij] de nodige fysieke klachten en beperkingen heeft overgehouden aan het ongeval. Of het ongeval wel of niet heeft geleid tot cognitieve klachten en beperkingen en zo ja in welke mate, kan op basis van het beschikbare dossier niet worden vastgesteld. Het dossier geeft wel aanwijzingen dat [verzoekende partij] kampt met cognitieve klachten en beperkingen. Dat blijkt bijvoorbeeld uit het rapport van Libra (zie 3.8). Aan het door [persoon] uitgevoerde NPO kunnen geen conclusies worden verbonden, nu bij herhaling niet is voldaan aan de vigerende validiteits- en betrouwbaarheidscriteria. Op basis van het uitgevoerde NPO kan dus niet geoordeeld worden dat er geen cognitieve klachten en beperkingen zijn, maar ook niet dat die er wel zijn. Nu geen oordeel kan worden geveld over de cognitieve klachten en beperkingen, en de fysieke klachten en beperkingen van [verzoekende partij] niet zodanig zijn dat elke restverdiencapaciteit alleen daarom al ontbreekt, moet het primaire verzoek worden afgewezen. Ook het feit dat de arbeidsdeskundigen rapporteren over de mogelijkheid voor [verzoekende partij] om arbeid te verrichten op een beschutte werkplek, maakt dat afwijzing aan de orde moet zijn. Ook arbeid op een beschutte werkplek is tenslotte – anders dan [verzoekende partij] aanvoert – arbeid tegen loonwaarde.

5.7.

Subsidiair verzoekt [verzoekende partij] veroordeling van Unigarant om mee te werken aan een nieuw NPO. Unigarant verzet zich daartegen. Volgens Unigarant is het eerste NPO correct uitgevoerd en heeft dit geleid tot de valide conclusie dat er geen evidentie is voor cognitieve beperkingen. Er zijn geen relevante medische ontwikkelingen geweest die een nieuw NPO nodig maken. Unigarant heeft contact opgenomen met [persoon] . Zij raadt een nieuw NPO af. Ook de medisch adviseur van Unigarant raadt een tweede NPO af, vanwege de leereffecten. Tussen opeenvolgende neuropsychologische onderzoeken moet zo’n twee jaar zitten. Als er al het voornemen bestaat om een nieuw NPO te gelasten of een andere deskundige te benoemen, dan gaat Unigarant er gelet op artikel 186 lid 5 Rv vanuit dat de rechtbank [persoon] eerst om een mondelinge toelichting zal worden gevraagd.

5.8.

De rechtbank constateert dat meerdere deskundigen wijzen op de noodzaak om te beschikken over een NPO waaruit conclusies kunnen worden getrokken ten aanzien van de (eventuele) cognitieve klachten en beperkingen van [verzoekende partij] als gevolg van het ongeval. Anders dan Unigarant stelt, heeft het door [persoon] afgenomen NPO niet tot een inhoudelijke conclusie geleid. Haar conclusie is niet geweest dat er geen cognitieve beperkingen zijn, haar conclusie is geweest dat het niet verantwoord is om het testprofiel te interpreteren in termen van stoornissen omdat niet is voldaan aan de ingebouwde validiteitstesten. De arbeidsdeskundigen [arbeidsdeskundige 1] en [arbeidsdeskundige 2] achten allebei een NPO noodzakelijk is. [arbeidsdeskundige 1] meldt dat een NPO noodzakelijk is om de belastbaarheid van [verzoekende partij] vast te stellen, [arbeidsdeskundige 2] voegt toe dat er meer medisch objectieve informatie nodig is over de mentale/cognitieve problematiek van [verzoekende partij] om een kans te maken om toegelaten te worden tot het doelgroepregister.

5.9.

De (omvang van eventuele) cognitieve klachten en beperkingen van [verzoekende partij] als gevolg van het ongeval zijn onderwerp van discussie tussen partijen. Oplossing van dit geschilpunt kan bijdragen aan het bereiken van een vaststellingsovereenkomst over de afwikkeling van de gevolgen van het ongeval. Een nieuw NPO kan de discussie tussen partijen op dit punt oplossen, en kan [verzoekende partij] verder helpen richting het verkrijgen van (beschutte) arbeid.

5.10.

Unigarant voert aan dat [persoon] het eerste NPO juist heeft uitgevoerd. [verzoekende partij] heeft dit ook niet betwist. Wel heeft hij desgevraagd tijdens de mondelinge behandeling aangegeven dat hij zijn best heeft gedaan, maar het onderzoek op enig moment is gaan afraffelen omdat het te lang duurde. Daarmee is niet op voorhand uit te sluiten dat een nieuw NPO wel tot een bruikbare conclusie zal leiden. Het tijdsverloop sinds het eerste NPO ondervangt het bezwaar dat de medisch adviseur van Unigarant heeft aangevoerd, namelijk dat er zo’n twee jaar moet zitten tussen opeenvolgende neuropsychologische onderzoeken.

5.11.

Artikel 186 lid 5 Rv brengt niet met zich mee dat voorafgaand aan toewijzing van het subsidiaire verzoek [persoon] dient te worden gehoord. Dit artikel is strikt genomen niet van toepassing, omdat er geen sprake is van een verzoek tot het benoemen van een gerechtelijke deskundige door de rechtbank, maar een verzoek tot het gelasten van medewerking aan een nieuw NPO. Omdat beide situaties materieel dicht bij elkaar liggen, in die zin dat de uitkomst in beide situaties zal zijn dat er een deskundige aan de slag gaat, heeft de rechtbank beoordeeld of het zinvol is om [persoon] te horen zoals Unigarant voorstaat.

5.12.

De rechtbank acht dit niet zinvol. Daarbij heeft de rechtbank meegewogen dat Unigarant [persoon] voorafgaand aan de mondelinge behandeling heeft benaderd met de vraag of het herhalen van het NPO gebruikelijk en/of wenselijk is. Unigarant heeft in haar verweerschrift verwoord wat [persoon] in reactie daarop heeft aangegeven. [persoon] vindt het afnemen van een nieuw NPO niet zinvol. Het standpunt van [persoon] is helder. Welke vragen er desalniettemin aan [persoon] zouden moeten worden voorgelegd, heeft Unigarant niet toegelicht.

5.13.

De rechtbank wijst het subsidiaire verzoek om Unigarant te veroordelen tot medewerking aan een nieuw NPO toe. Daarmee komt de rechtbank niet toe aan beoordeling van het meer subsidiaire verzoek van [verzoekende partij] .

5.14.

Tijdens de mondelinge behandeling hebben partijen nog opmerkingen gemaakt over welke deskundige een nieuw NPO zou moeten uitvoeren. Unigarant heeft aangegeven dat [persoon] het zou kunnen doen. Hoewel de persoon van de deskundige niet ter beoordeling van de rechtbank voorligt, merkt dat rechtbank op dat [persoon] niet de aangewezen persoon lijkt om het nieuwe NPO uit te voeren. Zonder af te doen aan de professionaliteit en deskundigheid van [persoon] , geldt dat zij zich in deze zaak al negatief heeft uitgelaten over de zin van een nieuw NPO. Het komt de rechtbank daarom geraden voor om een andere deskundige te benaderen.

5.15.

De rechtbank moet op grond van artikel 1019aa lid 1 Rv de kosten van de deelgeschilprocedure begroten. Alleen als de deelgeschilprocedure volstrekt onnodig of onterecht is ingesteld, hoeven de kosten van de procedure niet te worden begroot. Van deze laatste situatie is in dit geval geen sprake, anders dan Unigarant heeft aangevoerd. Dat volgt alleen al uit de toewijzing van het (subsidiaire) verzoek van [verzoekende partij] .

5.16.

De advocaat van [verzoekende partij] heeft de met dit deelgeschil gemoeide kosten begroot op een besteding van 20 uur, te vermeerderen met de tijd voor de mondelinge behandeling, tegen een uurtarief van € 275,00 exclusief btw (€ 332,75 inclusief btw). Het aantal uren dat de advocaat van [verzoekende partij] aan het deelgeschil heeft besteed en het gehanteerde uurtarief zijn naar het oordeel van de rechtbank redelijk te noemen. Unigarant heeft daar ook geen verweer tegen gevoerd. [verzoekende partij] heeft daarnaast een bedrag van € 341,00 aan griffierecht betaald. Uitgaande van een tijdsbesteding inclusief reistijd van 4 uur voor de mondelinge behandeling, begroot de rechtbank de totale deelgeschilkosten op een bedrag van € 8.327,00 (24 uur x € 332,75 + € 341,00). Nu de aansprakelijkheid van Unigarant vaststaat, zal Unigarant ook veroordeeld worden tot betaling van de kosten.