RBROT 080426 tussen SO en verzekeraar is geen geldige vso gesloten, aanvaarding week van aanbod af t.z.v. BGK

5.1.

Het onderhavig geschil heeft een internationaal karakter omdat [verzoeker] in België woont, het ongeval in Nederland plaatsvond en Achmea in Nederland is gevestigd. Daarom moet worden beoordeeld of de Nederlandse rechter bevoegd is om van het eerste verzoek kennis te nemen.

5.2.

De rechtbank oordeelt dat de Nederlandse rechter bevoegd is om van het eerste verzoek kennis te nemen. Die vraag moet namelijk worden beantwoord aan de hand van art. 4 Brussel Ibis Vo (Verordening (EG) nr. 1215/2012 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke zaken). Hierin is bepaald dat zij die woonplaats hebben op het grondgebied van een lidstaat worden opgeroepen voor gerechten van die lidstaat. Aan dit vereiste wordt voldaan omdat Achmea in Nederland is gevestigd.

5.3.

[verzoeker] heeft zich tot de rechtbank gewend met een verzoek als bedoeld in artikel 1019w Rv. De deelgeschilprocedure biedt betrokkenen bij een geschil over schade als gevolg van dood of letsel in de buitengerechtelijke onderhandelingsfase een eenvoudige en snelle toegang tot de rechter, om de totstandkoming van een minnelijke regeling te bevorderen. In verband hiermee moet de rechtbank eerst beoordelen of de verzochte beslissing (i) een deegeschil betreft als bedoeld in artikel 1019w Rv, (ii) die kan bijdragen aan de totstandkoming van een vaststellingsovereenkomst. Als dit laatste onvoldoende het geval is, moet het verzoek worden afgewezen (artikel 1019z Rv).

5.4.

Het eerste verzoek betreft het verschil van mening van partijen over de vraag of tussen hen een (geldige) vaststellingsovereenkomst bestaat waarin finale kwijting is verleend. Het gaat daarbij ten eerste over de vraag of partijen een vaststellingsovereenkomst met finale kwijting hebben gesloten. Indien de rechtbank oordeelt dat dat het geval is, komt de vraag aan de orde of [verzoeker] de vaststellingsovereenkomst heeft vernietigd/kan vernietigen op grond van misbruik van omstandigheden. Achmea bestrijdt dat de laatste vraag in een deelgeschil kan worden behandeld omdat de beoogde vernietiging niet het bereiken van een vaststellingsovereenkomst faciliteert, maar het tegenovergestelde bewerkstelligt.

5.5.

De rechtbank oordeelt dat het eerste verzoek een deelgeschil als bedoeld in artikel 1019w Rv is. Met een oordeel hierover kan de ontstane impasse tussen partijen worden doorbroken. Het kan ook voldoende de totstandkoming van een (geldige) vaststellingsovereenkomst bevorderen omdat de onderhandelingen in principe kunnen worden voortgezet als de rechtbank oordeelt dat er nog geen (geldige) vaststellingsovereenkomst is. Dit betekent dat de rechtbank het verzoek inhoudelijk zal bespreken.

5.6.

Omdat het onderhavig geschil een internationaal karakter heeft moet de rechtbank beoordelen naar welk recht de vraag of een (geldige) vaststellingsovereenkomst is gesloten, moet worden beantwoord. Partijen gaan kennelijk uit van toepasselijkheid van het Nederlands recht omdat zij zich in de discussie over het bestaan en geldigheid van de vaststellingsovereenkomst op bepalingen uit het Nederlands recht baseren. De rechtbank merkt dit aan als een rechtskeuze voor Nederlands recht. Ook als daarvan geen sprake is het resultaat gelijk. Het bestaan en de geldigheid van een overeenkomst wordt namelijk beheerst door het recht dat op die overeenkomst van toepassing is wanneer die geldig is (art. 10 lid 1 Rome I (Verordening (EG) Nr. 593/2008 inzake het recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst )). Dat is het Nederlands recht, omdat partijen het erover eens zijn dat dan een overeenkomst in de zin van artikel 7:900 BW zou zijn.

5.7.

[verzoeker] stelt dat er geen (geldige) vaststellingsovereenkomst tussen partijen tot stand is gekomen, omdat:

1. [bedrijf] niet over een volmacht beschikte om namens [verzoeker] een vaststellingsovereenkomst aan te gaan. [bedrijf] kan namens haar cliënt geen overeenkomst tot stand brengen, omdat haar positie vergelijkbaar is met die van een makelaar bij de verkoop van een woning;
2. het bericht van 10 juni 2025 een voorstel met 3 cumulatieve voorwaarden bevatte:

3. de reactie van Achmea op 24 juni 2025 geen aanvaarding van onderdeel a. van het voorstel inhield maar een afwijkend aanbod. Het betrof namelijk een slotbetaling van € 75.000,00 inclusief finale kwijting voor alle schadeposten en dus ook de buitengerechtelijke kosten. Dit afwijkend aanbod heeft [verzoeker] niet aanvaard;

4. indien er sprake is van een overeenkomst [verzoeker] deze vernietigt op grond van misbruik van omstandigheden.

5.8.

5.9.

De rechtbank oordeelt dat er geen vaststellingsovereenkomst tot stand is gekomen en dat [verzoeker] geen finale kwijting heeft verleend. Zij licht dit toe als volgt.

5.10.

Een vaststellingsovereenkomst is een overeenkomst die is bedoeld om een einde te maken aan onzekerheid of onenigheid over wat tussen partijen rechtens geldt. Voor het totstandkomen van een vaststellingsovereenkomst gelden geen vormvereisten. Een vaststellingsovereenkomst komt zoals andere overeenkomsten tot stand door een aanbod en aanvaarding van dat aanbod.

5.11.

Naar vaste rechtspraak moet de vraag of een overeenkomst met een bepaalde inhoud tot stand is gekomen, worden beantwoord aan de hand van de wilsvertrouwensleer. Dit houdt in dat onderzocht moet worden wat partijen hebben verklaard en uit elkaars verklaringen en gedragingen, overeenkomstig de zin die zij in de gegeven omstandigheden redelijkerwijs daaraan mochten toekennen, hebben afgeleid. De partij die zich op de totstandkoming van een overeenkomst door aanbod en aanvaarding beroept, dient aan te tonen dat één van de partijen een als aanbod te kwalificeren verklaring heeft geuit, en dat dat aanbod door een verklaring van de andere partij is aanvaard, één en ander met toepassing van de wilsvertrouwensleer. Bij een vaststellingsovereenkomst komt daarbij bijzondere betekenis toe aan een kwijtingsclausule, omdat partijen beogen een nieuwe rechtstoestand in het leven te roepen en de kwijting het bereik daarvan afbakent.

5.12.

Het voorstel van 10 juni 2025 geldt als een aanbod van [verzoeker] tot het treffen van een eindregeling (sluiten van een vaststellingsovereenkomst). De postitie van de belangenbehartiger in deze letselschadezaak is, anders dan [verzoeker] stelt, namelijk niet één op één vergelijkbaar met die van een makelaar bij de verkoop van een woning. Nu [bedrijf] , als de belangenbehartiger van [verzoeker] in deze letselschadezaak, namens [verzoeker] na uitgebreide correspondentie aan Achmea een voorstel voor het treffen van een eindregeling deed, mocht Achmea er in beginsel op vertrouwen dat [bedrijf] dat met [verzoeker] had kortgesloten. In dit geval is dat ook gebeurd. [verzoeker] heeft namelijk ter zitting bevestigd dat [bedrijf] het voorstel met hem heeft besproken en dat hij daarmee heeft ingestemd. [bedrijf] deed dat voorstel dus in dit geval namens [verzoeker] . Dat voorstel kwalificeert als een aanbod tot het treffen van een eindregeling.

5.13.

5.14.

5.15.

De stelling van Achmea dat [verzoeker] met [bedrijf] is overeengekomen dat hij (in beginsel) de kosten voor de dienstverlening van [bedrijf] niet hoeft te vergoeden en dat [bedrijf] die op Achmea en haar verzekerde zou verhalen, heeft [verzoeker] niet gemotiveerd weersproken. Dat kan Achmea echter niet baten. Het betreft hier een afspraak tussen [verzoeker] en [bedrijf] waaraan Achmea geen rechten kan ontlenen. Voor het oordeel over het totstandkomen van een vaststellingsovereenkomst tussen Achmea en [verzoeker] doet deze niet ter zake.

5.16.

Het vorenstaande betekent dat het aanbod van [verzoeker] op 4 augustus 2025 niet door Achmea was aanvaard en dat het hem toen vrijstond om de (integrale) vergoeding van de buitengerechtelijke kosten als expliciete voorwaarde aan zijn eigen aanbod tot het treffen van een eindregeling te verbinden. Dat aanbod heeft Achmea blijkens de correspondentie niet aanvaard. Dit brengt mee dat het antwoord op de vraag of acceptatie vóór 16 juni 2025 en het betalen van een voorschot van € 15.000,00 ook onderdeel waren van het aanbod om een eindregeling te treffen, bij gebrek aan belang in het midden kan blijven.

5.17.

5.18.

Dit alles leidt tot het oordeel dat er geen vaststellingsovereenkomst tot stand is gekomen. Er is geen sprake van finale kwijting door [verzoeker] waarin de vergoeding van redelijke buitengerechtelijke kosten is prijsgegeven en evenmin van een overeenkomst waarin is overeengekomen dat over de buitengerechtelijke kosten later een aparte regeling zou worden getroffen. Daarom wijst de rechtbank het eerste verzoek toe en komt zij niet toe aan het beroep op vernietiging.

5.19.

Het vorenstaande betekent dat de discussie over de afwikkeling van de schade die [verzoeker] lijdt en heeft geleden door het ongeval en het daarbij opgelopen letsel weer volledig open ligt.

5.20.

Overeenkomstig de met partijen gemaakte procesafspraak zal de rechtbank bepalen dat partijen zich op na te melden datum schriftelijk dienen uit te laten over het vervolg van deze procedure en iedere verdere beslissing aanhouden. Rechtbank Rotterdam 8 april 2026, ECLI:NL:RBROT:2026:4255