RBNHO 250326 wn-er met letsel na (aangestoken) brand spreekt wg-er aan; geen beroepsfout advocaat wn-er door (verjaringstermijn) vordering wg-er op avb-ass. niet te bewaken

1.1.

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- het tussenvonnis van 17 september 2025

- de akte aanvullende producties TH24 t/m TH26 van [gedaagde 1]

- de aanvullende producties 30 en 31 van [eiser]

- een aanvulling op productie TH13 van [gedaagde 1]

- de mondelinge behandeling van 22 januari 2026 waarbij namens [eiser] en [gedaagde 1] spreekaantekeningen zijn voorgedragen en overgelegd en waarvan voor het overige door de griffier aantekeningen zijn gemaakt.

1.2.

Ten slotte is vonnis bepaald.

2.1.

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- het tussenvonnis van 5 november 2026

- het incidenteel vonnis van 21 januari 2026

- de mondelinge behandeling van 22 januari 2026 waarbij namens de partijen spreekaantekeningen zijn voorgedragen en overgelegd en waarvan voor het overige door de griffier aantekeningen zijn gemaakt.

2.2.

Ten slotte is vonnis bepaald.

3.1.

In de nacht van 17 op 18 april 2016 heeft een brand gewoed. Daarbij heeft [eiser] zeer ernstig letsel opgelopen. Hij is daardoor arbeidsongeschikt geraakt en ontvangt een IVA-uitkering.

3.2.

De brand heeft plaatsgevonden in een pand met meerdere adressen en gedeeltes in [plaats 3]. De brand is ontstaan in een naast café/restaurant [gedaagde 3] gelegen ruimte. Uit onderzoek is naar voren gekomen dat de brand is aangestoken.

3.3.

Het café/restaurant werd gedreven door [gedaagde 3]. Beherend vennoot van deze commanditaire vennootschap is [gedaagde 4], de zus van [eiser]. [eiser] was in loondienst bij [gedaagde 3] en verrichtte onder meer werkzaamheden als chef-kok.

3.4.

Ten tijde van de brand had [gedaagde 3] een bij a.s.r. (hierna: de verzekeraar) afgesloten pakketpolis. Onderdeel daarvan waren onder meer een inventaris- en goederenverzekering, een bedrijfsschadeverzekering en een bedrijfsaansprakelijkheidsverzekering (hierna: AVB), waarbij als dekking 2 werkgeversaansprakelijkheid was meeverzekerd. De pakketpolis is afgesloten via [gedaagde 2], de assurantietussenpersoon van [gedaagde 3].

3.5.

Op 18 april 2016 heeft [gedaagde 2] namens [gedaagde 3] bij de verzekeraar een schademelding ingediend onder de polis Brand Zakelijk Inventaris/goederen. Bij schadegegevens wordt als omschrijving van de schade gegeven: Brand- en waterschade en wordt het schadebedrag geschat op € 50.000,00. De vraag of de schade kan worden hersteld wordt met ja beantwoord. Als eventuele extra opmerking is ogenomen: Ook schade op verzekering Bedrijfsschade, Huurderbelang, Glas. Onderaan het formulier is opgenomen: werknemer van verzekerde is gewond geraakt bij de brand.

3.6.

Op 17 mei 2016 heeft [betrokkene 1] (hierna: [betrokkene 1]), de partner van [eiser], telefonisch contact opgenomen met mr. [betrokkene 2], (toen) advocaat bij [gedaagde 1], met de vraag of het mogelijk was om iemand aansprakelijk te stellen voor de door [eiser] geleden (letsel)schade. [eiser] verbleef op dat moment in het brandwondencentrum in Beverwijk en werd in coma gehouden in verband met zijn verwondingen.

3.7.

Diezelfde dag is [gedaagde 1] per e-mail aan [betrokkene 1] ingegaan op de vraag wie mogelijk aansprakelijk gesteld kan worden voor de schade van [eiser]. Daarbij is onder meer aangegeven dat de verdere onderzoeken naar de brand moeten worden afgewacht om dit beter te kunnen beoordelen. Ten aanzien van werkgeversaansprakelijkheid is daarbij gewezen op een verjaringstermijn van vijf jaar.

3.8.

Vanwege het staken van de bedrijfsactiviteiten van [gedaagde 3] door de brand heeft [gedaagde 2] per e-mail van 30 mei 2016 aan de verzekeraar verzocht om de polis per 18 april 2016 “stil” te zetten. Hierop heeft [gedaagde 2] van de verzekeraar polisbladen ontvangen waaruit volgde dat de pakketpolis per 18 april 2016 was geroyeerd.

3.9.

Op 10 juni 2016 heeft [gedaagde 2] overleg gehad met [betrokkene 3] (partner van [gedaagde 4]) en [betrokkene 4] (zwager van [eiser]). Tijdens dit overleg is onder andere het door de verzekeraar aangekondigde royement besproken.

3.10.

[gedaagde 2] heeft de verzekeraar vervolgens in een e-mail van 13 juni 2016 verzocht de beëindiging in te laten gaan per 19 april 2016 en aan hem te bevestigen dat alle verzekeringen dekking bieden naar aanleiding van de schade van 18 april 2016.

3.11.

Op 29 juni 2016 heeft de verzekeraar aan [gedaagde 2] een royementspolis gestuurd waarin staat dat de aansprakelijkheidsverzekering behorend bij de pakketpolis per 19 april 2016 is beëindigd.

3.12.

In een e-mail van 18 november 2016 heeft [betrokkene 1] aan [gedaagde 1] bericht dat het politieonderzoek is afgerond en er geen concrete dader is aangewezen. [betrokkene 1] gaf aan dat het aanspreken van een dader daarom geen optie is en dat de verzekering ook niet echt dol is op uitkeren. [betrokkene 1] eindigde de mail met de vraag of [gedaagde 1] hen kan helpen met hoe nu verder.

3.13.

In e-mails van 21 november 2016 en 3 januari 2017 heeft [gedaagde 1] [betrokkene 1] gewezen op het vragen van een vergoeding bij het Schadefonds Geweldsmisdrijven. Ook heeft [gedaagde 1] gevraagd onder welke verzekering uitkering werd geweigerd.

3.14.

Op 10 januari 2017 berichtte [betrokkene 1] per e-mail aan [gedaagde 1] dat zij de verzekering van [gedaagde 3] bedoelde, inclusief de verzekering voor het doorbetalen van het salaris van [eiser]. Zij gaf daarbij aan dat de verzekering eindelijk iets had uitbetaald. Ook gaf zij aan dat zij waarschijnlijk nog wel gebruik wilde maken van de kennis en kunde van [betrokkene 2] wanneer daar de tijd voor zou zijn, maar dat zij eerst wilde wachten tot de politie klaar zou zijn.

3.15.

3.16.

Begin oktober 2017 heeft [eiser] een afschrift van het politiedossier op het kantoor van [gedaagde 1] afgegeven.

3.17.

3.18.

Op 15 februari 2018 heeft mr. Horstman, advocaat bij [gedaagde 1], namens [eiser] een aansprakelijkstelling aan [gedaagde 3] verzonden, waarin [gedaagde 3] wordt geadviseerd de kwestie zo spoedig mogelijk te melden bij haar verzekeraar. [gedaagde 1] heeft daarbij aangegeven graag een bevestiging van deze melding te ontvangen.

3.19.

Op 27 februari 2018 heeft [gedaagde 3] de aansprakelijkstelling aan [gedaagde 2] toegezonden met het verzoek om deze door te zenden aan de verzekeraar. Diezelfde dag heeft [gedaagde 2] de aansprakelijkstelling doorgeleid aan de verzekeraar met het verzoek om de schade in behandeling te nemen en af te wikkelen conform de voorwaarden. [gedaagde 2] verwees daarbij naar het schadedossier “brand” dat reeds bij de verzekeraar bekend was.

3.20.

De verzekeraar heeft op 28 februari 2018 – onder verwijzing naar artikel 5 van de polisvoorwaarden AHO 14-1 – dekking onder de AVB afgewezen, omdat de polis per 18 april 2016 is geroyeerd, de melding niet is binnengekomen tijdens de geldigheidsduur van de polis, er geen clausule is opgenomen met een naloop-risico en er ook geen omstandighedenmelding bij de verzekeraar is ingediend.

3.21.

In artikel 5 van de polisvoorwaarden AHO 14-1 van de verzekeraar staat:

1. Dekking van een aanspraak

a. Wij bieden dekking voor de aansprakelijkheid van een verzekerde in de verzekerde hoedanigheid voor schade van derden, als:

- de aanspraak over deze schade voor de eerste maal tegen een verzekerde is ingesteld tijdens de geldigheidsduur van deze dekking en

- de schriftelijke melding hiervan door ons is ontvangen tijdens de geldigheidsduur van deze dekking en

- de aanspraak of omstandigheid bij het aangaan van deze dekking bij u of de aansprakelijk gestelde verzekerde niet bekend was.

b. Melding van een omstandigheid

Als een omstandigheid tijdens de geldigheidsduur van deze dekking voor de eerste maal schriftelijk bij ons is aangemeld en door ons is ontvangen, beschouwen wij de aanspraak die daaruit voortvloeit, ongeacht op welk tijdstip, als ontvangen op de datum van ontvangst van de melding van deze omstandigheid.

3.22.

Op 14 maart 2018 heeft [gedaagde 1] [eiser] nogmaals gewezen op de optie van het indienen van een aanvraag bij het Schadefonds Geweldsmisdrijven. In een e-mail van diezelfde dag heeft [betrokkene 1] aan [gedaagde 1] laten weten dat de verzekeraar in een bericht aan [gedaagde 4] heeft aangestuurd op een royement omdat zij van mening zijn dat [eiser] eigenaar was van [gedaagde 3], maar dat dit wordt aangevochten via aangewezen advocaten.

3.23.

In een e-mail van 19 maart 2018 heeft [eiser] aan [gedaagde 1] de contactgegevens van de advocaat van [gedaagde 4], mr. [betrokkene 5], doorgestuurd. [gedaagde 1] heeft vervolgens telefonisch contact opgenomen met mr. [betrokkene 5]. Van dit gesprek heeft [gedaagde 1] verslag uitbracht aan [eiser] in een e-mail van 20 april 2019. In deze e-mail staat, onder meer: Hij deelde mij mede dat zij dit royement zullen aanvechten. Tevens sommeert hij de verzekering tot uitkering over te gaan. Naar verwachting zal hierover moeten worden geprocedeerd aangezien de verzekering tot op heden iedere medewerking weigert. Omdat de verzekeraar als standpunt inneemt dat er geen geldige verzekeringsovereenkomst was afgesloten tijdens het ongeval, moeten wij vooralsnog de uitkomst van deze procedure afwachten. Pas in het geval de rechter oordeelt dat de verzekering ten tijde van het ongeval onverkocht van kracht was, kunnen wij met de aansprakelijkstelling verder doorpakken.

3.24.

In afwachting van de uitkomst van de dekkingsdiscussie tussen [gedaagde 3] en de verzekeraar hebben [eiser] en [gedaagde 1] besloten het dossier op ‘stand-by’ te zetten.

3.25.

In een e-mail van 30 april 2018 heeft [gedaagde 1] [eiser] geattendeerd op de verjaringstermijn van vijf jaar die op de vordering op [eisers] van toepassing was.

3.26.

Op 6 februari 2019 heeft [eiser] opnieuw contact opgenomen met [gedaagde 1] voor een afspraak om het verhaal van zijn schade op te starten. Daarbij deelde hij mee dat [gedaagde 3] met de verzekeraar in de afwikkelende fase van een schikking zat en er nog maar een kleine kans op een procedure was.

3.27.

Een andere bij [gedaagde 1] werkzame advocaat, mr. [betrokkene 6], heeft het dossier overgenomen. Op 25 februari 2019 hebben [eiser] en mr. [betrokkene 6] met elkaar gesproken op het kantoor van [gedaagde 1].

3.28.

Op 1 maart 2019 heeft [gedaagde 1] per e-mail aan [eiser] de volgende documenten gestuurd: een brief met informatie over de zaak, een brief met opdrachtbevestiging, de algemene voorwaarden van [gedaagde 1], een factuur voor de eigen bijdrage en een financiële bijsluiter. In de brief met opdrachtbevestiging wordt vermeld dat voor [eiser] een aanvraag voor door de overheid gefinancierde rechtsbijstand zal worden ingediend. De brief met opdrachtbevestiging is door [eiser] voor akkoord ondertekend.

3.29.

Begin mei 2019 is de aanvraag voor gefinancierde rechtsbijstand afgewezen. [eiser] en [gedaagde 1] hebben vervolgens nieuwe/aanvullende (financiële) afspraken gemaakt, die door [gedaagde 1] per e-mail van 13 juni 2019 aan [eiser] zijn bevestigd.

3.30.

Op 19 juni 2019 heeft [eiser] aan [gedaagde 1] bericht dat [gedaagde 3] een bodemprocedure tegen de verzekeraar zou starten. Om die reden verzocht hij [gedaagde 1] ‘rustig aan te doen met de uurtjes’ die hij in de zaak steekt.

3.31.

Op 13 november 2019 heeft een bespreking plaatsgevonden tussen [eiser] en [gedaagde 1] waarin is besproken dat [gedaagde 1] aan [eisers] een herhaalde aansprakelijkstelling zou sturen. De herhaalde aansprakelijkstelling is bij aangetekende post en e-mail van 19 november 2019 verzonden. In de brief deelt [gedaagde 1] mee [gedaagde 3] en haar vennoten onverminderd aansprakelijk te houden en verzoekt [gedaagde 1] melding te doen bij de verzekeraar. Ook zegt [gedaagde 1] aan de verjaring van de rechtsvorderingen te stuiten.

3.32.

In een e-mail van 13 januari 2020 heeft [gedaagde 1] aan [eiser] bericht dat een reactie van [gedaagde 3] op de aansprakelijkstelling is uitgebleven en zij daarom niet wist of [gedaagde 3] de brief had doorgestuurd aan de verzekeraar. [gedaagde 1] heeft [eiser] gevraagd of hij die informatie wel had.

3.33.

In maart 2020 heeft [eiser] [gedaagde 1] verzocht om de verdere werkzaamheden op te schorten. [gedaagde 1] heeft in een e-mail van 15 maart 2020 aan [eiser] bevestigd aan dit verzoek gehoor te zullen geven. Daarbij heeft [gedaagde 1] [eiser] verzocht om haar op de hoogte te houden van de uitkomst van de zaak tussen de werkgever en haar verzekeraar. In een e-mail van 14 mei 2020 heeft [gedaagde 1] de opschorting van de werkzaamheden herbevestigd en is opnieuw verzocht haar op de hoogte te houden van de uitkomst van de zaak tussen de werkgever en de verzekeraar.

3.34.

In een e-mail van 17 januari 2022 heeft [gedaagde 1] aan [eiser] bericht dat de verjaring van de vordering uit hoofde van werkgeversaansprakelijkheid vóór 19 november 2024 gestuit moest worden. In reactie hierop heeft [eiser] laten weten dat [gedaagde 3] in de aankomende maanden een definitieve uitspraak verwachtte en dat hij bij een positieve uitspraak zelf zijn recht zou gaan proberen te halen.

3.35.

[eiser] heeft in een e-mail van 25 oktober 2022 aan [gedaagde 1] verzocht om het dossier weer te openen. [eiser] en [gedaagde 1] hebben vervolgens telefonisch overleg gehad. [gedaagde 1] heeft in een e-mail van diezelfde dag vastgelegd hetgeen besproken is.

3.36.

Op 1 december 2022 heeft [gedaagde 1] telefonisch gesproken met mr. [betrokkene 7], de nieuwe advocaat van [eisers] [gedaagde 1] heeft diezelfde dag een e-mail aan [eiser] gestuurd. Daarin heeft zij [eiser] meegedeeld dat de advocaat van [eisers] heeft gezegd dat de claim van [eiser] niet onder de verzekeringsdiscussie valt die [eisers] met de verzekeraar heeft en dat dat haar bevreemdt omdat [eiser] nog wel het meest onder de dekking zou moeten vallen. [gedaagde 1] heeft daarbij aangegeven dat zij dit niet kan controleren omdat zij de stukken van [eisers] niet heeft en [eisers] geen toestemming heeft gegeven om die te delen. Zij heeft [eiser] gevraagd om hierover contact op te nemen met [gedaagde 4], omdat er open kaart gespeeld moet worden. Ook heeft [gedaagde 1] gevraagd of [gedaagde 3] een werkgeversaansprakelijkheidsverzekering had.

3.37.

Op 14 december 2022 heeft mr. [betrokkene 7] een afschrift van het procesdossier van de procedure tussen [gedaagde 3] en de verzekeraar aan [gedaagde 1] gestuurd. [gedaagde 1] heeft aan [eiser] laten weten dat het niet mogelijk was om zonder bestudering van dat procesdossier vast te stellen of de claim van [eiser] onder de dekking van de verzekering van [gedaagde 3] viel en gevraagd of [eiser] wilde dat [gedaagde 1] het procesdossier zou bestuderen.

3.38.

In september 2023 heeft [eiser] aan [gedaagde 1] een afschrift van het eindarrest van de procedure tussen [gedaagde 3] en de verzekeraar van 29 augustus 2023 toegezonden. Het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden heeft geoordeeld dat de verzekeraar geen beroep op verzwijging toekomt en heeft de verzekeraar veroordeeld tot betaling aan [gedaagde 3] van € 146.276,89 (€ 92.632,10 aan materiële schade en € 53.644,88 aan bedrijfsschade), vermeerderd met wettelijke rente, buitengerechtelijke kosten en proceskosten.

3.39.

In e-mails van 13 en 15 september 2023 heeft [gedaagde 1] [eiser] nogmaals gewezen op de verjaringstermijn van de vordering op [eisers] en aangegeven dat [eiser] er goed aan doet de verjaring wederom te stuiten. In de laatste mail heeft [gedaagde 1] gevraagd wat er van haar wordt verwacht.

3.40.

[eiser] heeft vervolgens de overeenkomst met [gedaagde 1] beëindigd en [bedrijf 2] (hierna: [bedrijf 2]) benaderd om de behandeling van de zaak over te nemen. [bedrijf 2] heeft in een e-mail van 24 april 2024 aan [eiser] laten weten dat de aanspraak van [gedaagde 3] op de verzekeraar is verjaard en alleen nog een vordering op de werkgever resteert. [bedrijf 2] geeft verder aan dat [bedrijf 3] mogelijk een beroepsfout heeft gemaakt, omdat zij niet gezorgd hebben voor stuiting binnen drie jaar na de afwijzing door de verzekeraar.

3.41.

In een brief van 10 december 2024 heeft de nieuwe advocaat van [eiser] – onder toezending van een concept-dagvaarding – aan [gedaagde 1] verzocht aansprakelijkheid voor een beroepsfout te erkennen en de beroepsfout bij haar aansprakelijkheidsverzekering te melden. In een e-mail van 24 december 2024 heeft [gedaagde 1] de aansprakelijkheid betwist en meegedeeld dat de kwestie bij de verzekeraar is gemeld.

4.1.

4.2.

[eiser] legt aan de vordering kort gezegd ten grondslag dat [eisers] uit hoofde van werkgeversaansprakelijkheid een aanspraak zou hebben gehad onder de bij haar verzekeraar afgesloten AVB, die door toedoen van [gedaagde 1] is verjaard. [eiser] verwijt [gedaagde 1] dat zij er niet voor heeft gezorgd dat [eisers] de vordering op de verzekeraar tijdig hebben gestuit, althans er niet op heeft toegezien dat dit zou gebeuren, [eiser] niet heeft gewaarschuwd voor de verkorte verjaringstermijn van de claim op de verzekeraar en hem niet met klem heeft geadviseerd zich ervan te vergewissen dat de verjaring van de rechtsvordering op de verzekeraar tijdig werd gestuit. Door dit na te laten heeft de behandelend advocaat van [gedaagde 1] een beroepsfout gemaakt, voor de gevolgen waarvan [gedaagde 1] door [eiser] als benadeelde partij aansprakelijk kan worden gehouden. Hierdoor heeft [eiser] schade geleden die [gedaagde 1] moet vergoeden. Het aan [gedaagde 1] betaalde honorarium is onverschuldigd betaald, omdat het tussen partijen overeengekomen kostenbeding oneerlijk is en vernietigd kan worden.

4.3.

[gedaagde 1] voert verweer. [gedaagde 1] concludeert tot niet-ontvankelijkheid van [eiser], dan wel tot afwijzing van de vorderingen van [eiser], met uitvoerbaar bij voorraad te verklaren veroordeling van [eiser] in de kosten van deze procedure.

4.4.

[gedaagde 1] betwist iedere aansprakelijkheid. Primair stelt [gedaagde 1] zich op het standpunt dat vanwege de overschrijding van de vervaltermijn van artikel 6 van de algemene voorwaarden van [gedaagde 1] [eiser] niet-ontvankelijk is in zijn vordering tot schadevergoeding, althans aan hem geen vorderingsrecht toekomt. Subsidiair betwist [gedaagde 1] dat sprake is van een toerekenbare tekortkoming c.q. zorgplichtschending harerzijds. Meer subsidiair voert [gedaagde 1] aan dat de mogelijkheid van schade als gevolg van de door [eiser] gestelde aansprakelijkheidsvestigende gebeurtenis niet aannemelijk is. Wat betreft de gevorderde terugbetaling van het honorarium meent [gedaagde 1] dat [eiser] geen betalingen heeft gedaan die terug te voeren zijn op een kostenbeding dat oneerlijk zou zijn en vernietigd zou moeten worden.

4.5.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.

4.6.

4.7.

[gedaagde 1] voert aan dat uit de door de verzekeraar van [gedaagde 3] opgegeven afwijzingsgronden blijkt dat [gedaagde 2] zijn zorgplicht als assurantietussenpersoon geschonden heeft, omdat hij ondanks de wetenschap dat [eiser] bij de brand ernstig gewond was geraakt, de AVB heeft laten beëindigen terwijl [gedaagde 3] geen dekking voor uitlooprisico heeft aangekocht en voorafgaand aan het royement geen omstandighedenmelding onder de AVB is gedaan. Ook [eisers] hebben hun zorgplicht geschonden. Door de pakketpolis te (laten) royeren zonder afdoende maatregelen te treffen om de verzekeringsdekking voor de (potentiële) claim van [eiser] zeker te stellen hebben [eisers] zich tegenover [eiser] niet gedragen als een goed werkgever.

4.8.

[gedaagde 2] en [eisers] voeren verweer. [gedaagde 2] en [eisers] concluderen tot niet-ontvankelijkheid van [gedaagde 1], dan wel tot afwijzing van de vorderingen van [gedaagde 1], met uitvoerbaar bij voorraad te verklaren veroordeling van [gedaagde 1] in de kosten van deze procedure.

4.9.

[gedaagde 2] betwist een zorgplichtschending. Hij zegt dat hem in de gegeven omstandigheden geen verwijt kan worden gemaakt. Hij is niet eerder dan in februari 2018 op de hoogte geraakt dat [eiser] meende dat er sprake was van een arbeidsongeval. Onder die omstandigheden kan hem niet worden verweten dat hij geen omstandighedenmelding heeft gedaan. Hij heeft overigens wel een omstandighedenmelding gedaan bij de eerste melding van de schade. Ook heeft hij [eisers] volledige en tijdige informatie verstrekt over het royement. Naar zijn mening is er geen sprake van een arbeidsongeval en kan er daarmee ook geen sprake zijn van werkgeversaansprakelijkheid. Daarmee is er geen sprake van een causaal verband tussen de gestelde fout en de gestelde schade. [gedaagde 2] voert verder aan dat eventuele aanspraken uit schending van zijn contractuele zorgplicht verjaard zijn. [eisers] voeren aan dat zij niet hoeven bij te dragen aan het vergoeden van de letselschade van [eiser] omdat hun zorgplicht als goed werkgever niet verder reikte dan het afsluiten van een verzekering en het melden van de letselschade bij assurantietussenpersoon [gedaagde 2]. [gedaagde 3] heeft beide gedaan.

4.10.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.