RBDHA 070526 begroting VAV; of rekening moet worden gehouden met schadevergoeding n.a.v. eerder ongeval is afhankelijk van feitelijke situatie voor 2e ongeval

4.1.

In geschil tussen partijen is of de rapportage van [naam 3] als basis voor de verdere schaderegeling kan dienen.

4.2.

Partijen hebben [naam 3] in gezamenlijk overleg ingeschakeld. Partijen zijn daarom in beginsel gebonden aan de inhoud van het door [naam 3] uitgebrachte rapport. Dit is alleen anders als er zwaarwegende en steekhoudende bezwaren bestaan tegen (de inhoud of wijze van totstandkoming) van de rapportage. Hiervan is onder meer sprake wanneer de rapportage niet voldoet aan de daaraan te stellen eisen van onpartijdigheid, consistentie, inzichtelijkheid en logica.

4.3.

Volgens Achmea is sprake van zwaarwegende en steekhoudende bezwaren tegen het rapport van [naam 3] . In de eerste plaats is Achmea het, inhoudelijk gezien, niet eens met hetgeen in het rapport is opgenomen over de situatie van [verzoekende partij] na het ongeval. Achmea heeft in dit verband kritiek geuit op de wijze waarop [naam 3] de anamnese heeft getoetst aan de overige bevindingen uit het dossier. Volgens Achmea heeft [naam 3] de inconsistenties en discrepanties tussen de klachten en anamnese enerzijds en verifieerbaar gedrag en beschikbare gegevens anderzijds onvoldoende meegewogen en besproken. Verder is Achmea van mening dat het lichamelijke en neurologische onderzoek te beperkt is uitgevoerd. [naam 3] had in de visie van Achmea moeten beoordelen of het gedrag van [verzoekende partij] tijdens het onderzoek consistent was met de vermeende klachten. Hij heeft dit echter nagelaten, ook nadat [naam 2] hierover uitdrukkelijk aanvullende vraag 10 heeft gesteld. Ook de aanvullende vragen 6, 7, 9 en 11 zijn volgens Achmea onvoldoende adequaat beantwoord. Achmea heeft haar bezwaren onderbouwd met verschillende medische adviezen van [naam 2] en een medisch advies van 1 september 2025 van extern neuroloog prof. dr. [naam 6] .

4.4.

De rechtbank gaat aan de bezwaren van Achmea die zien op de inhoud van het rapport met betrekking tot de huidige situatie van [verzoekende partij] voorbij. De rechtbank stelt in dit verband voorop dat het feit dat door een partij onderbouwde inhoudelijke bezwaren zijn ingebracht tegen een gemeenschappelijk deskundigenrapport (nog) niet betekent dat het gezamenlijk aangezochte deskundigenbericht niet gevolgd kan worden. Ook is niet voldoende dat een partijdeskundige (zoals in dit geval [naam 6] ) tot een ander oordeel komt dan de gezamenlijk benoemde deskundige. Uit de bezwaren van Achmea volgt onvoldoende dat het rapport van [naam 3] niet aan de daaraan te stellen eisen voldoet. De enkele omstandigheid dat [naam 3] zijn beoordeling naar de mening van (de medisch adviseur en de partijdeskundige van) Achmea niet genoegzaam heeft toegelicht of gemotiveerd is een onvoldoende grond om de rapportage terzijde te schuiven. Naar het oordeel van de rechtbank heeft [naam 3] zijn rapport op een deugdelijke manier opgesteld en heeft [naam 3] afdoende gereageerd op de gestelde aanvullende vragen en toegelicht waarom de bezwaren niet leiden tot een aanpassing van zijn conclusies, waarbij hij zijn standpunt op een logische wijze uiteen heeft gezet. Al met al is onvoldoende gebleken dat [naam 3] in redelijkheid niet tot zijn oordeel heeft kunnen komen. Er bestaat dus onvoldoende aanleiding om, voor de situatie na het ongeval, aan het rapport van [naam 3] voorbij te gaan.

4.5.

Achmea is het ook niet eens met het rapport van [naam 3] wat betreft de situatie vóór het ongeval. In dit verband heeft Achmea erop gewezen dat relevante medische informatie ontbreekt, namelijk de informatie genoemd in het medisch advies van [naam 2] van 12 april 2024 en daarnaast informatie van de pijnpoli van het Kennemer Gasthuis. Hierdoor kan volgens Achmea niet worden vastgesteld of [verzoekende partij] voorafgaand aan het ongeval klachtenvrij was.

4.6.

[verzoekende partij] heeft in reactie hierop gesteld dat de in het medisch advies van 12 april 2024 opgevraagde informatie wel degelijk is overgelegd. Dit is volgens [verzoekende partij] alleen anders wat betreft de informatie van de pijnpoli van het Kennemer Gasthuis, aangezien om die informatie pas na het rapport van [naam 3] is gevraagd. Vast staat dus wel dat deze informatie van het Kennemer Gasthuis niet aan [naam 3] beschikbaar is gesteld. Dit betreft informatie die ziet op de (psychiatrische) klachten van [verzoekende partij] vóór het ongeval en is dus van belang om de vraag of en in hoeverre [verzoekende partij] vóór het ongeval daadwerkelijk klachtenvrij was beter te kunnen beoordelen. Wat betreft de overige informatie (met uitzondering van de ontslagbrief van Psytrec van 1 december 2023) kan de rechtbank onvoldoende uit het rapport van [naam 3] afleiden dat deze informatie aan [naam 3] ter beschikking is gesteld en dat op deze informatie acht is geslagen. [verzoekende partij] heeft ook niet concreet toegelicht op basis waarvan hier wel van kan worden uitgegaan.

4.7.

Op basis van de wel aan [naam 3] voorgelegde informatie is de rechtbank van oordeel dat hij onvoldoende op de situatie vóór het ongeval (wat betreft het al dan niet aanwezig zijn van klachten) is ingegaan. Zo is in het rapport opgenomen dat [verzoekende partij] heeft verklaard dat hij geen klachten meer had van het ongeval uit 2011 en dat hij weer fulltime werkte, maar blijkens de aanvulling van de eigen belangenbehartiger van [verzoekende partij] was dit niet het geval en bestond slechts het voornemen om weer te gaan werken. Doordat vervolgens het ongeval plaatsvond is het hier niet van gekomen. [naam 3] heeft deze aanvulling in zijn rapport wel genoemd (zie onder 2.7.2), maar in de hoofdstukken IV en V van het rapport is hij hier vervolgens niet nader op ingegaan. Het voorgaande betekent echter, anders dan Achmea stelt, niet dat het rapport van [naam 3] tussen partijen niet als bindend kan worden beschouwd. Wel moeten partijen dit nader laten onderzoeken, waarbij dan de eventueel nog ontbrekende stukken moeten worden meegenomen.

4.8.

Of bij de bepaling van het (eventuele) verlies aan verdienvermogen van [verzoekende partij] , zoals Achmea stelt, acht moet worden geslagen op de schadevergoeding die [verzoekende partij] in 2018 van Reaal heeft ontvangen is afhankelijk van de uitkomst van het nadere onderzoek door partijen. Als uit dat nadere onderzoek blijkt dat [verzoekende partij] voor het ongeval al klachten (en beperkingen) had en dat er toen geen, of verminderd, reëel arbeidsvermogen was, dan is aannemelijk dat [verzoekende partij] dit (in zoverre) ook niet is kwijtgeraakt als gevolg van het ongeval (en heeft hij in dat geval ook geen (extra) schade wegens verlies aan verdienvermogen geleden) of dat er sprake is van mengschade (waarbij de thans aanwezige schade zijn oorzaak heeft in beide ongevallen). Als, zoals [verzoekende partij] zelf stelt, geen sprake meer was van klachten (en beperkingen) en er wel een (gedeeltelijk) reëel arbeidsvermogen was, dan is het mogelijk dat hij dit door het ongeval is kwijtgeraakt. Dat in de in 2018 betaalde schadevergoeding mogelijk al een verlies aan verdienvermogen was verdisconteerd doet hier niet zonder meer aan af. Een eventueel herstel nadien (in die zin dat [verzoekende partij] weer kon werken) maakt dat er, als hij door het ongeval van 2019 niet meer kan werken, een nieuwe schade is ontstaan die voor vergoeding in aanmerking zou kunnen komen.

4.9.

Het voorgaande leidt tot het volgende ten aanzien van de voorliggende verzoeken. De onder 1 gevorderde verklaring voor recht zal in die zin worden toegewezen dat het rapport van [naam 3] , voor zover dat rapport betrekking heeft op de situatie van [verzoekende partij] na het ongeval, heeft te gelden als basis voor de verdere schaderegeling tussen partijen. De onder 2 gevorderde verklaring voor recht zal worden afgewezen.

4.10.

De rechtbank moet op grond van artikel 1019aa lid 1 Rv de kosten van de deelgeschilprocedure begroten. Bij deze begroting moet de rechtbank de redelijke kosten als bedoeld in artikel 6:96 lid 2 BW in aanmerking nemen. Daarbij moet de rechtbank de dubbele redelijkheidstoets hanteren; zowel het inroepen van de rechtsbijstand als de daarvoor gemaakte kosten moeten redelijk zijn. Dit betekent dat als een deelgeschilprocedure volstrekt onnodig of onterecht is ingesteld, de kosten daarvan niet voor vergoeding in aanmerking komen. In dit geval is niet in geschil dat de met deze procedure gemoeide kosten in redelijkheid zijn gemaakt. De rechtbank zal dan ook overgaan tot begroting van de kosten.

4.11.

Mr. Bruin heeft de aan de behandeling van het verzoek verbonden (advocaat)kosten blijkens de kostenbegroting van 16 maart 2026 tot en met de mondelinge behandeling begroot op een bedrag van € 5.100 exclusief btw. Hierbij is hij uitgegaan van een totale tijdsbesteding van 20 uur en een uurtarief van € 255 exclusief btw.

4.12.

Achmea heeft alleen verweer gevoerd tegen de begrote tijdsbesteding. Volgens Achmea is het aantal aan de zaak bestede uren bovenmatig en is het redelijk om uit te gaan van een totale tijdsbesteding van 15 uur.

4.13.

De rechtbank acht een totale tijdsbesteding in deze zaak van 20 uur niet onredelijk. De rechtbank gaat daarom voorbij aan het bezwaar van Achmea en begroot de redelijke kosten voor het opstellen van het verzoekschrift en de verdere behandeling van de zaak op € 5.100 exclusief btw (20 x € 255), oftewel € 6.171 inclusief btw. Deze kosten worden nog vermeerderd met het verschuldigde griffierecht van € 331, zodat het totaalbedrag uitkomt op € 6.502.

4.14.